hissiyat

en sevdiğim kitaplardan biridir peyami safa'nın "yalnızız" adlı romanı.
okuduğum zamandan ötürümü bu derece bende iz ve his bıraktı yoksa kitabın adından mı bilinmez.
her yaşadığım şeyde "aslında hep yalnızız" dedim kendime sürekli ve ötekilerine, akıl ve öğüt verircesine.
kendi içimi yatıştırdım kendimde, bazende başkalarında.
ben anladım, onlar anlamadı çoğu zaman..

"aslında hep yalnızız" diyorum kendime şu süreçte, her zaman olduğu gibi.
ne fena..
kendim söylüyorum, kendim dinliyorum.

bu yaşanan şeyin iki kişilik olması gerekiyordu..
bence tabi..