ben, bu evde, sürekli kendime yer açıyorum..
dolaplar ve raflar alaraktan..
olmayan yerlerden, yer yaratarak, bişi'ler olmasını sağlayarak biraz da...
"an" itibarıyla iyi mi bilemedims..
dolduyorum.
sürekli..
zaman ilerliyor..
yaşam böyle bişi belki de..
kullanılabilecek boşlukları dolduruyorum; bazı boşluklar var çünkü..
"sen" hayatımda ol istiyorum ama hayatımda sana ne kadar yer var onu da bilemiyorums..
ikilemdeyims..
ben ve kendim olaraktan...
p.s: geçenlerde sms'lendiğim bi aşkidiş,"neden cümlelerin sonuna 's' ekliyorsun" diye sormuştu, "bilmem bi nedeni yok, içimden geliyo" demiştim, o "s"lerin nedenini ben, bugün buldum nihayetinde, ben ve kendim olarak.. şııışşşttt :)))
p.s.2: yüklem dolu kelimeler sonunda hep "s" kullanırım ben; seviyorum napayıms!
p.s.3: çoğulum.. mına koyiim. napiyimmms?
yersen :)
0 birbirinden muhterem şahıs bende bişi dicem dedi:
Yorum Gönder