içsesin bana itirafı, dışsesin de dünyaya.

sevmek mevzusunun insanın kendisinde bittiğine karar verdik geçenlerde..

canın birini sevmek istiyorsa seviyorsun;  kaşı, gözü, gülüşü, bişeyi anlatışı, küçük parmağının masa üzerindeki duruşu, ayakkabı bağcıklarını bağlayışı falan sevmek için hep bir bahane..

birini sevmek istiyorsan, kendince bir sürü ama bir sürü sebep, neden bulabiliyorsun.

Sana bi sürü kötü şey yapsa bile,  hatta hissettirse bile sevmek istediğin için, seviyorsun..

Gerçek aşka falan inanıyorsundur; günümüz dünyasında çok salakça mesela, yok öyle bişey!*  

Sevmek istemezsen de sevmiyorsun.. bunun için de bahaneler uydurmaya, bulmaya gerek yok ayrıyeten.

Ben artık Barış’ı sevmiyorum.

Çünkü onu sevmek istemiyorum..

Ben, kendimle konuşurken buna karar verdik geçen gün..

Herşey gelip geçiyor da izi kalıyor azizim, işte onu hiç sevmiyoruz biz..

p.s*:Öyle şeyler hep filmlerde oluyor..bizde öyle filmleri izleye izleye büyüdük..hoff..