11.11.11 benim doğumgünümdü, hani bu yıl için çok alengirli bi rakam falan ya, ben doğumgünümü kutladım, üstelik gayet ironik bi şekilde yolu yarıladım..şiirden mütevellit, ikinci yarıma başladım, ertesi gün..
o tarihte bissürü ama bissürü insan aradı doğumgünümü kutlamak için ama 15 yıllık sevgilim, bi zamanlar canım dediğim adam aramadı beni, bekliyodum arar diye..
hani sevgililik falan sona erdi ama, dile kolay 15 yılda biz beraber büyüdük..öyle diyordum.
hala da diyorum.
aramaması bana acayip koydu.. dandik bi tarih olsa hadi neyse ama millet orda burda bangır bangır bağırırken, 11.11.11 diye, ona rağmen hatırlanmıyor olmak, "hımm" dedirtiyor insana..
dedim de zaten..
çok üzüldüm bi kez daha ayrı, kocaman.
çok pis koydu....
anlatamam..
bu muydu yani dedim..
dün, 13.12.11, annemin doğumgünüydü.
akşam üzeri geç bi saatte aradım, her ne kadar erkenden aramak istesem de arayamadım, yanında olamasam da doğumgününü kutladım..
sonra alakasızca, hatta demin, annemin bana küçükken, elindeki tülbenten yaptığı tavşanlar geldi aklıma , gülümsedim.
beni güldürmek için dizime dizime gelen koca kulaklı tavşanlar, annemdiler..
gülücük sesleriyle hatırlanacak bi an..
küçüktüm..
p.s: anne dediğim yaratığın ilk 20 yıllık hayatında ben yoktum şahsen, ama sonrasında kendimi bildim bileli doğumgününü kutladım, ben onunla varım çünkü..
p.s.2: ağlama mathy, ağlama, duygusala bağlama, rüyanda anne elinden çıkmayan tavşanlar kovalarlar sonra...
2 birbirinden muhterem şahıs bende bişi dicem dedi:
arayanlar sağolsun bencede ağlama yav :)
o zaman çok pis içerledimdi, ama artık geçti, değer verdiğn insan bünyesinde katma-değerim bu imiş..bitti, gitti..artık ağlamıyorum.. :)
Yorum Gönder