ben, sen ve öteki asla biz olamadık

ortak tanıdıklarla karşılaşıyorsun yıllar sonra..
"biz ayrıldık" diyorsun, sorduklarında.
"iyi ki bitmiş" diyorlar.
"niye ya o kadar kötü müydük?" diye soruyorsun.
"yoo, size imreniyorduk ama senin için üzülüyorduk." diyorlar.
"niye" diyorsun.
"çünkü onu hiç senin yanında göremedik biz." diyorlar..
sonra, sessizce düşünmeye başlıyorsun.
evet ya, ben yani sen hep yalnızdın..

evet, sen de bunun farkındaydın ama ben?

bu hikayede sen bensin, ben de senim.
bizi yalnız bırakan hep ötekiydi..
peki o bunun farkında mıydı?

sanmıyoruz..