karşıdaki evin bacasına tüneyen martıyı her gördüğümde, aklıma annem geliyor.
martıya bakınca insan annesini hatırlar mı?
elbette hatırlar..
balkona sigara içmek için çıktığında, karşıdaki bacayı işaret ederek "geldi benim martı" demişti annem, günün hep aynı saatlerinde gelen, bacada takılan bi martı...
demin kar var mı yok mu diye camdan bakarken bacadaki martıyı gördüm, aklıma annem geldi..
p.s: annemden sonra aklıma yaşar kurt'un içinde martı geçen şarkısı geldi, sonra kendi kendime, şarkıların içinde kayboldum yine.
bulabilene aşkolsun..
4 birbirinden muhterem şahıs bende bişi dicem dedi:
şarkının içinde anne varmış gibi dinleyelim...
ne güzel yazmışsın canımcım.. ayrıca Edirne'ye gitmek için baharı da beklemeyelim.. şu kar kalksın, gidelim.. Sordum kardeşime... senin arkadaşın değilmiş:) Öyle olsa ben de oha diyecektim:)
Bu arada ben gene Pangaltı'daki evde kalacağım.. gelecek ay ve sonraki ay... artık zamanı geliyor:) buluşmanın..
sevgili aglea, akşama anne kucağı diyelim.:)
sevgili Karōshi, hım hım hım yaşasın!!!
20şubat sonrası her zaman müsait olacağımdır, bilene..:)
Yorum Gönder