geçen kardesh'le konuşurken, "biz niye böyleyiz?" diye sorduk birbirimize, sürekli bi çalışma hali, sürekli bi sınavlara girme durumu hali.
bilemedik, veremedik cevabını..
kardesh ikinci yüksek lisansını yapıyor, bi ay sonra bitecek.
bende desen bi sürü sertifika, an itibarıyla, işime yaramayan, zamanında, yeni yeni yollar açsın diye alınan..

öncesi; hep bişeyler için tırmalama durumu..

kardeshin yaptıkları onun işine yarayacak, biliyorum, dikey büyüme..
çok para kazanıcak, inşallah.

benimkilerinse, bana somut olarak yarayacağını hiç sanmıyorum, bi sürü farklı şeyle uğraştım zira, yatay büyüme..
ha bi sürü şey hakkında bilgim var, tam yetkim olmasa da, ayrı..

bi sürü farklı insandan oluşan bi toplulukta herkesle, ayrı ayrı iletişim kurabiliyorum, beni mutlu ediyor..

yarın yine bi sınava giricem, tr genelinde ilk dörde girmem gerekiyormuş, bunu ahanda demin öğrendim, yıkıldım, sınavdan iki hafta önce haberim oldu zira.
yoksa çalışırdım.
yok be çalışmazdım böyle bir emelim yok çünkü, bünyemde..
neyse, ee hadi bi şansımı deneyeyim dedim, başvurdum sınava.
yarın bilgimizi sınayacağız, görücez ebemizinkini..
ilk dört mü, güldürme beni..

tatil süresince, başlangıçtan bugüne, bize okullarda öğretilen tarihi okudum, yakın tarihle ilgili bilmediğim o kadar çok şey varmış ki, ohaa dedim..
ilk dörde giremeyeceğimi biliyorum ama genel kültürüm arttı.
benim de kazancım bu..
züğürt tesellisi.


p.s: iki gün önce okuduğum kitaptan başımı kaldırıp, bana yelek ören anneme dedim ki; "keşke dünya üzerinde din, dil, ırk  ayrımı olmasa, herkes aynı dili konuşsa, aynı şeye inansa, birbirlerini anlayabilse!"
gözüm azıcık uzakları görür gibi oldu.
annem de "keşke" dedi..
"ama o zamanda eminim başka sorunlar çıkardı" dedim, başımı önüme eğip kitabımı okumaya devam ettim, annemde örgüsünü örmeye..


p.s2: konuyla ilgili, tarih şeridi falan, bişi yazıcaktım, toparlayamadım, sonra artık..
hem uyumam lazım, yarın sınavım var..