benim

hayatımda, sevdiğim en uzun sayıdır; 13171215 ..

p.s:bazı şeyler; aslında sonsuzdur..
sonlu olsa da..
:)

ben böyle bir insan tanımadımdı öncesinde

dün yazdığım yazıya itafen;
sevgili Mathy, gerek yok böyle yazılarla bence de'yi kirletmeye.
değmez.
neticede aylardır istediğimiz, dile getirdiğimiz şey sonunda oldu; hayatımızda olmasını istemediğimiz bir insan, nihayetinde, kendi isteğiyle hayatımızdan çıktı..
biz de bunu istemiyor muyduk?
oh mis.


p.s: mutluyuz.

Mystery Jets - Someone Purer

değişik hisler içerisindeyim.
iyi mi kötü mü bilemedim..
bekleyelim ve görelim..

kimse de sormuyor ki; ah mathy senin karın ağrın nedir ki ,de bu yazıları yazıyorsun! deyu deyu..
ilahi sizler!

bi önceki postu yazarken kadınsal mevzulardan mütevellit, harbi karın ağrım vardı harbiden.
ayaklarına her ne kadar dikkat etsende kadın kısmı olarak yaşamak zorunda olduğun o zorunsal dönemlerde, her dikkat etmeyişin sana bi sürü acı şeklinde geri dönüyor..
sonra dünya gaz bulutuydu ve sıkıştı kısmında, herşeyi baştan sona düşünüyor, kükreyebiliyorsun, layynn diye.
sen onca sene angaryasını, ceremesini, acısını, ağrısını, iğrençliğini çek, sırf bu doğurganlık kısmı kadınlara bahşedildi diye, sonra da anne olama, zaman geçti, yaş geçti vs. diye.
hak mıdır, reva mıdır bu?
neyse, daha fazla dellemeyeceğim, zira bu seferlik karın ağrım geçti..
bi daaki aya çemkirirsem anlayın ki, dönem o dönem.


neyse, bugün bi ara bi saatlik öğle uykusuna yatayım dedimdi, yatak odasının baktığı, hava boşluğunda konuşlanan cıvıl cıvıl şen şakrak kuşlar beynimi siterek, uyumama izin vermedi..
ben bundan anladım ki, harbiden bahar gelmiş!
yaşasın!

ee biz bundan neyi hatırlıyoruz, anımsıyoruz?
geldi bahar ayları, gevşer gönül yayları..
oh mis..


p.s: beni uyutmayan o dingil kuşlara her ne kadar kızsam da biraz dinleyince insanı acayip mutlu ediyorlar.
uyumuş kadar oluyorsun.
keşke bi de kuş dilinden anlasaydım..

p.s2: bulgur, kuşların sevdiği bişey..
test edip onayladıms..

FİLM - THE MOVİE - SOUNDTRACK - 4X4 BAZEN

geçen sene ayakta kalma albümlerinden birinde, en sevdiğimiz parçalardan biriydi kendisi, daha önce de paylaştımdı, defalarca burada.
bilenler bilir.
film-klip vesaire derken, özellikle klipte arkadaki grafittilere hasta oldum..
Deniz'den nerden çektiklerini öğrenip, gidip fotoğraf çekip, çektiresim var en artistiğinden; içinde ben olanlarından.
yüzümün gözükmeyenlerinden paylaşırım belki burada.

biz zamanlar , nasılda geçmişte kalıyor yahu...
farkında mısınız?


p.s: Deniz adını oldum olasını çok sevmişimdir, çocuğum olsa, adını hep Deniz koymak istemişimdir..
ama tren yavaş yavaş kaçmakta..
:/

siz kıçıkırık erkeklerin, böyle bir derdi yok tabi, 60-70-80 yaşına gelseniz de, buldunuz mu bi çıtırı yapabiliyorsunuz, baba olabiliyorsunuz..o yaştaki babalığınız da tartışılır ya neyse...
işte kadınlık burda daha da bi zor şekerim, bizde tren kaçtı mı, kaçıyor..
risk çünkü..

tek üzüntüm bundan sonra seveceğim adamın bebeğini doğuramayacak olmak..
ben onu sevinceye, buluncaya  kadar geçen sürede bissürü zaman geçeceği için ve belli bi yaştan sonra kendi sağlığımı tehlikeye atamayacak kadar bencil olduğumdan dolayı , film bi kez daha kopuyor..

bak yine vaktinden önce üzülmeye başladım..
vaktiden önce üzülme mathy!


o değilde, bu anadolu liselerinin sınavında baraj 60tı, dedim mi bilmiyorum.
ben 59 da kalarak kendim için,kendi tarihime damgamı vurarak, duruma kıçımla gülüyorum..
yarın bi çıktı alıp duvarıma asıcam, hatıra kalsın.
şaka gibi çünkü.
söylediğim herkes, benden daha çok üzüldü..
ben yine, yok ya, üzülme gibisinden teselli ettim onları.
bu işte bi gariplik var..:)=

bu sınav olmazsa öbürü olur, o olmazsa seneye yeniden denenir felan..
koymuşuz bi taraflarına..

p.s: bu gibi durumlar için artık üzülemiyorum bile..
bunu da, bi süredir düşünüyorum; bu  iyi mi  bişey mi yoksa kötü mü bilemiyorum.

üzüntü dediğin nedir ki?
balon köpüğü..

ama kin?
şişşhhh, sakin.
:)

Melis Danişmend - Misafir [Kurban cover] / #Akustikhane

p.s:  sessiz sakin.

yoksa, beklenen geldi mi? Fırat Tanış - Yani ?

dilime dolandı günlerdir; Peyk - Piç

Franz Ferdinand - Take me Out

Nina Simone/ Feeling Good

ben şimdi bu şehirden terk-i diyar eyleyecek gibiyim ya,
kendimi de acayibinden kaptırmışım ya bu duruma., peki ya olmazsa?
hımmm..

eğer olmazsa, onu sonra düşünürüz.
di mi?


vaktinden önce asla üzülme, düşünme..
unutsak da bazı zamanlarda, felsefemiz budur, son zamanlarda..
:)

sessizlik pılizz

çok özledim.. o kadar..
benlik birşey bu..
başka kimsenin bilmesine gerek yok.
o yüzden, asla dile getirmiyorum.
kimse duymadı.
kimse okumadı.
kimse bilmiyor..
bilinmiyor..

sessizden.
...

Gotye - Somebody That I Used To Know (feat. Kimbra) - official video

beden sola çekiyo bazen.

farkettiğim anda, bende bedenimi ortalıyorum; az biraz sağa çekiyorum, şiisshh kendine gel diye..

boşluk hissi bu kadar mı ağır* olar sorarım size..

p.s*: çok pis tezat yaptım, kafası çalışmayan anlamaz..

kim anlıyo ki acebağ beni?

kimsenin sesi çıkmıyor.

sessizden, sessizden..

ben burdayım..

1.

daldan dala, camdan cama öpücük yolla bana

zaman ne kadar da çabuk geçiyor be şeker.
demin duvardaki nota baktım; 10 marttaki sınavı öğrendiğimde, geçecek süreyi haftalara bölüp, kendimce bi çalışma planı yaptımdı, şu hafta şunu bitir gibisinden, unutmamak için gözümün önüne yapıştırdımdı.
toplam dört hafta vardı..
yarın, üç haftayı geride bırakıyoruz.
vay be..
haa plana uydum mu?
%60 randımanla evet..
ders çalışmaktan sıkıldım artık.
bu sınavdaki barajı aşabilirsek, daha güzel günler bizi bekler.

%40 olamayan randımanın nedeni ise, öbür girdiğim sınavı kazanmış olmam, hani apartman yöneticiliği seçimlerine adaylığımı koysam, şansım daha çoktu ya..
ahanda işte o..
ben bile beklemiyordum.

10marttaki sınav için; bu sınavı kazanamazsam önümüzdeki sınavda kazanırım düşüncesi var.
bendeki bu rahatlık, hem iyi hem de kötü bişey aslında..
biz buna başka bi deyişle, koy gitsin götüne modu da diyoruz.
kasmaya gerek görmüyoruz..
ama yinede tedbiride elden bırakmıyoruz, ayrı.



alternatifler birbirini tetikleyebilidiği gibi birbirine ket de vurabiliyor.
bu da duruma göre, hem iyi hem kötü bişey..





neyse efenim, sınava kalmış bir hafta. ben anlattıklarımı nereye bağlayacaktım?
hımm..
diyete başladım üç gün önce, hayatımda ilk kez bi diyet için, bu kadar azimliyim..
Siirt'ten başlayan diyet yolculuğumuz Rize'ye doğru yollanmakta.
hedef Nevşehir, biraz orada konakladıktan sonra belki Muğla'ya da gidebiliriz. ama o orası şimdilik düşünce aşamasında..
ben kendi adıma daha karar vermedim.

özetle, insanın kendine hedef koyması çok güzel bişey, bi de o hedeflere gün be gün ulaşması daha da güzel bişey.
mutluyuz..