bence de!

bi şaşkın da benim, larda yüzen alsancak misali

2012-01-31T23:48:00.000+02:00

Nereye uçarım ben bilinmez
Beni vurdular beni vurdular
Düştüm dünyaya yeniden

p.s: hım hım hım..

taşımak ve taşmak arasındaki fark

2012-01-31T02:25:00.000+02:00

insan vücudu, içi, dışı ve kendisi olarak üç bölgeye ayrılmakta, bugün bunu farkettim.
tıpkı çokgenlerde olduğu gibi..
çokgenlerin düzlemde ayırdığı üç bölge vardır; içi, dışı ve kendisi..

olan biten herşeyi içime atıp içselleştiriyorum, bu biirrr...*
olan biteni bu kadar içselleştirmeme rağmen herbişeyi bi o kadar dışsallaştırıyorum, bu ikiii..**
olan bitenin haricinde, vücudum saçmasapan bir şekilde genişliyormuş gibi geliyor bana, buda üççççç..***

p.s*: herşeyi içselleştirmek sanki iyi değil, birikiyorsun, acayip, tuu, kaka sanki...
p.s**:dışsallaştırmak iyi bişey; yapay duvarlarla, koruma kalkanına kalkanlar ekliyorsun, bu da insanı daha da bi alaycı yapıyor, ama bi sürü insan alay ettiğinin farkına varmayabiliyor..
p.s***: bu mevzuya hiç girmicem, içim o kadar dolu ki, vücut genişlemeyi tercih ediyor gibi geliyor bazen o kadar içyağını taşımak için..

p.s1: taşıyoruz, hakikaten taşıyoruz yeter...

p.s2: çoğu insanın anlamayacağı kelime oyunlarından ve durumlardan keyif alır oldum son zamanlarda.
canlı yaşanan durumlar sonrasında, insanların tuhaf bakışlarını görünce, ben çok eğleniyorum ki onlarda benim için, "ne salak lan bu!"modundalar eminim.
karşılıklı eğlemece-kendini kandırmaca..
şiişşhhhh..

bacadaki martı ve jonathan hiç tanışmadılar

2012-01-28T14:34:00.000+02:00

karşıdaki evin bacasına tüneyen martıyı her gördüğümde, aklıma annem geliyor.

martıya bakınca insan annesini hatırlar mı?

elbette hatırlar..

balkona sigara içmek için çıktığında, karşıdaki bacayı işaret ederek "geldi benim martı" demişti annem, günün hep aynı saatlerinde gelen, bacada takılan bi martı...

demin kar var mı yok mu diye camdan bakarken bacadaki martıyı gördüm, aklıma annem geldi..

p.s: annemden sonra aklıma yaşar kurt'un içinde martı geçen şarkısı geldi, sonra kendi kendime, şarkıların içinde kayboldum yine.

bulabilene aşkolsun..

masal

2012-01-24T11:46:00.000+02:00

Bir varmış-sın, bir yokmuş-um..

p.s: kendime verdiğim, on günlük tatilim başladı, aslında tatile gireli çok oldu ya!
ben hazır değildim, şahsen.
tatil demek herşeyden uzaklaşmak demek..
uzaklaştım.
hadi bay bay..
kalın sağlıcaklan.

Büyük Yolculuk

2012-01-23T00:32:00.001+02:00

"Her an seyahate çıkmaya hazırsan, hayatın tam merkezindesin demektir."

sf.143-Yasmin Ramadan, Soul Kitchen

p.s: bu satırları okuduğumda, bana hediye edilen dolma kalemi test ediyordum, hediye edenin okuduğu kitabı alıp, gözümü kapatıp, parmağımla bastığım ilk yeri yazarım deyipte..
mekan meriç kıyısı, yer üniversite lokali, şehir Edirne.

p.s.2: yolumun hayatta düşmeyeceği yer deyu deyu, 3 günümü, sırtımda küçücük çanta ile, Edirne'de geçirdimdi..

p.s3: Mimar Sinan büyük adammış, Leonardo'dan sonra ikinci aşkımı buldum..

p.s4: soul kitchen güzel film izlemediyseniz izleyin.
birol ünel de aşık olunası lakin mimar sinan ona bi minarede üç merdiven yapar, biz üçümüz asla buluşamayız, bilirim, adamın kafası başka türlü çalışıyor-muş.
:)

its may layf gerisi haylayf

2012-01-21T19:22:00.000+02:00

ama ben, normal hayatta pek neşeli ve eğlenceli biriyim, hele ki üç beş dubleden sonra.
etrafa gülücükler saçan, sevgi pıtırcığı Mathy.
ama yazmaya başlayınca neden bu kadar depresifim hala bulamadım, sinir oluyorum kendime son zamanlarda..

depresip modda yazdıklarımı sonradan okuyunca "oha lan ben mi yazdım bunu?" dediğim de çok oluyor, bi tek kendim duyuyorum.
içime şeytan kaçmış o anlarda benim diyorum.
belki de kıçıma don da kaçmış olabiler.
bilemedim şimdi.
demem o ki, o işte...
anlayan anlasın..

p.s: geçen gün, karşı komşumla karşılaştık akşamüstü, nereye dedi.
kendime karne hediyesi vermeye sinemaya gidiyorum dedim, siz nereden böyle, diye sordum.(sormaz olaydım)
sohbetten dedi, sen ders öğretiyorsun di mi dedi
evet dedim, gel bende sana Allah'ı öğreteyim dedi..
bakıştık, yüzümde bir böyle saçma bi gülümseme..
boş boş ve bi o kadar manalı bakıp, bilmem dedim, içimde bi sürü içsesle; kelimelere dökülmeden onlar- tuttum kendimi-, iyi akşamlar dileyip merdivenlerden inmeye başladım, hızlıca; ejderha dövmeli kız ı mı izlesem yoksa içimdeki şeytan ı mı izlesem deyu deyu.
ve kazanan Zenne oldu..
:)

p.s2: yahu arkadaş ben insanlardan korkmaya başladım, karşı komşuda bi özel ihtimam bana karşı, ilgili alakalı, anne şefkati falan.. ama ardından böyle bir teklif gelince, yine hımm dedirtiyor, yapılan herşeyin bir nedeni mi olmalı şu hayatta?
azıcık zaman geçseydi be..
fahriye abla gibi, severdim seni çokkarşı komşu teyze be..

p.s3: sanırım yakınlarda açıkca bir sohbet daveti alacağımdır.. evet evet..çok manalı bakamamış olabilerim.
hissediyorum.

p.s4: bi önceki evimde alt katta değme kadınlara taş çıkartacak transeksüel bir komşum vardı, pek güzeldi.. onun hiç bir beklentisi yoktu benden.
olmadı da.
o evden ayrılırken, gözgöze gelipte "nereye" diye sorduğunda, "gidiyorum" dediğimde, onunda gözleri yaşarmıştı.

p.s5: aynı anda, gözyaşı dökebildiğin insanlar candır.
yoksa ağlarsa anam ağlar gerisi yalan ağlar..
test ettim, bunuda onayladım.

Aşkın Kanununu Yazsam Yeniden - Muzik Klip Türkan Soray / Nesrin Sipahi ...

2012-01-18T21:22:00.000+02:00

hangi Sultan'ın söylediğinin ne önemi var şekerim, sabahtan beri dilimde..

hadi şimdi de hep beraber söyleyelim.

ah be imam bayıldı karnımı yardın resmen

2012-01-17T22:17:00.000+02:00

ah be kuzum yıllarca imambayıldı deyince, kendince karnıyarık yemiş bir bünye olarak, çok sevdiğim adamın aslında baştan beri, aslında yanlış kişi olduğunun bir önemi var mı sence?
bugün imambayıldı tarifinde, et olmadığını öğrendim..
şu yaşımda, hiç imambayıldı yemediğimi farkettim sonrasında..
pek ya benim bugüne kadar yediklerim neydi?
karnıyarık çok yedim hala en sevdiğim yemeklerdendir ama benim nazarımda o imambayıldı gibi bişeydi..
hala şoktayım..
ikisi başka başka yemeklermiş..

yaş gelmiş 35'e gün geçmiyor ki yeni bişeylerin farkına varmayayım..
annem karnıyarığı pek güzel yapar ya da ben onun yaptığı karnıyarığı pek severim..
yarın öbür gün imambayıldı tarifini denicem, biraz yaz gelsin felan..

p.s1:aşk dediğin güzel birşey, yanlış olsa da bünyeye güzellik katıyor, hem sevişince spor yapmış oluyorsun falan..

ps2: yanlış dediğin şey de kişiden kişiye değişiyor.
"hıımmm ben, ben olamam ki" diyor bülent abim, fonda özetle..

yaşasın ben..
yaşasın beni ben yapan sen..
bi de biz.

yine bi istek, dilek kipi..

2012-01-14T01:14:00.000+02:00

keşke kokular da dövme gibi, işlenebilseydi vücuda.. böylelikle, unutmazdık kolay kolay...:/

günler günlerin ardından

2012-01-05T18:02:00.000+02:00

bir haftada yedi gün vardır.
hepsinin adı aynıdır, yıl bazında..
olaylara nasıl baktığınla alakalı, adı aynı olan günler; günden güne değişkenlik gösterir, bazen hayatında hiçbir değişiklik olmasa da..
değişiklik olduğunda da adları aynıdır yine, yıl bazında.
kaç pazartesi, salı, çarşamba, perşembe, cuma, cumartesi, pazar öldüm, dirildim, yaşadım bilmiyorum..
her gün, yeni bi gün sonuçta.

bugün günlerden kırmızı.
mavi ertesi.

Seyyan Hanım, Hasret.

2012-01-02T00:44:00.000+02:00

nası güzel şarkıdır, içten içe işleyen..

sevgili Noel baba, bir isteğim var, söz, bu yılbaşı kırmızı don giyicem..

2011-12-28T21:50:00.001+02:00

günlerin haftaların nasıl geçtiğini anlamıyorum, genelde bunu cuma günleri farkediyorum.. "aa bugün haftanın son günü" diye..
o süreçte, günler nasıl geçiyor anlamıyorum. gerçi sabahın köründe, sürünerek ve küfrederek kalkıyorum ama yine de kalkıp işe gidiyorum, sonrası geliyor.
sinema, tiyatro, konser, özel ders kalan vakitlerde internet ve daha çok uyku ile zamanı dolduruyorum..
boş bulduğum ve uyuyabildiğim her anda uyumaya çaılışyorum. bi dönem bu olay istemsizce gerçekleşti, sürekli uyuyordum.
o da fitamin eksikliğinden.
malumunuz ben akdeniz anemisi taşıyıcısıyım, ilaçlarımı bi süre kullanmazsam bana yorgunluk ve uyku olarak geri dö-nü-yor.
deneysel modda acaba mı, diye bu konu üzerine çalıştım, test ettim onayladım.
ilaç larımı kullanmayınca durum ayyuka çıkıyor.
ilaç+folik asit+b fitamini alınca sistem normale dönüyor..

onun haricinde, arada bir de hastalıklarla falan uğraşıyorm..
genelde nezle-grip modundayım ki bu yıl grip aşısı yaptırdımdı düşünün artık..
her ay mütamadiyen bi salya sümük olma durumumuz var..
sümüklü böcüklerlen yarışırım..hatta çok pis kapışırım..

duygusal hayatımıza üç beş insan girer gibi oldu, farklı farklı zamanlarda tabi. lakin adamların hepsi de sigara kullanıyordu, daha düşünce balonumu şişirmeye başlamadan, sigaralarıyla patlatılar bir bir..

"yaş geçince koca bulmak zorlaşır, çok seçici oluyor insan" diye öğüt veren ablaları, şimdi anlayabiliyorum.
benim derdim koca değil, aşık olabileceğim bi adam olsun istiyorum hayatımda, ben onu seveyim, o beni daha çok sevsin, bi de sigara kullanmasın.
bi de yaşı yaşı yaşıma uysun.
bi de akıllı olsun.
bi de maydanoz sevsin.
bi de denizden korkmasın.
bi de konuşmayı sevsin ama çok konuşmasın.
bi de bana anlatacağı şeyler çok olsun.
bi de gezmeyi sevsin.
bi de kitap okumayı.
bi de sinemaya, tiyatroya gitmeyi.
bi de içkiyi sevsin ama ben gibi alkolik olmasın.
bi de mizah dergisi okusun.
bi de müzik dinlemeyi sevsin.
bi de arada bi yemek yapabilsin.
bi de gözleri güzel baksın.
bi de...
bi de..
bi de..*

evet evet, yaş geçince istekler artıyor, hepsinden geçtim, aşık olacağım adam önce insan olsun, kalbi bulunsun isterim.**

p.s. ** çok şey istediğimin farkındayım ben, bi de* dediklerimin hepsi kolay şeyler bilirim... :)))

eşitlik

2011-12-27T00:45:00.000+02:00

"girdabın büyüsüne kapılıp d,a kurtaramadığım tek bi'insan bilirim, ben de onunla birlikte yittim.o hala derinlik sarhoşluğunda, dibe batmakta."
dedim twitterda..
kim derinde, kim derinde değil, kim batıyor ya da batmıyor, bilinmeden, tartışılır.*

p.s: *kendi adıma, ne tartışcam!? herkes kendi hayatını yaşıyor, gayet mutlu mutlu, oh mis..
herkes olduğu yerde mutlu olsun, ahı olan insanların da ahı tutsun inşallah...
o kadarda olumluyum..

p.s.2: bi süredir mavi rengi sever oldum..nedendir bilinmez..

zaman zaman

2011-12-25T22:50:00.001+02:00

olması muhtemel olan şeyler var.
birde olması muhtemel olmayan şeyler..

bir süre sonra olması muhtemel olmayan şeylerin, olması muhtemel olan şeylere dönüştüğünü görüyorsunuz.
sonra yine bir karar ya da seçim aşamasında; olması muhtemel olan şeylerin olduğuna kanaat getirip, birde olması muhtemel olmayan şeylerin olamayacağını düşünüyorsunuz.
sonra herşeyin, bu döngüde başa sardığını düşünüyorsunuz ama aslında başa saran biey yok..
zaman, dediğimiz o kıçıkırık zımbırtıda olay bitiyor..

olması gereken ya da gerekmeyen herşey olması gerektiği zamanda gerçekleşiyor.
siz o şeyin, "o an"da olmasını ya da olmamasını isteseniz bile..

zamanla konuşabilmeyi öğrenebilen insan yavrusu ben, bu anlamda gerçekten Zaman'la konuşabilmeyi istiyorum.
işin kötüsü az biraz çözmeye başladım da..

p.s. derin laflar ettim burda, bakalım, kimler anladı?
anlayanlar bi el kaldırsın lütfen..

yeni bişey!

2011-12-22T19:56:00.001+02:00

kantaşı denen bi zımbırtı var, o pek güzel bişi.
kanı durduruyor falan..
tavsiye..

kürk mantolu madonna yı pek severim..

2011-12-19T21:23:00.001+02:00

"Ne olur? Anlaşamayacağımızı anlarsak veda eder ayrılırız... Bu o kadar mühim bir felaket mi? Hayatta yalnız kalmanın esas olduğunu hala kabul edemiyor musunuz? Bütün yakınlaşmalar, bütün birleşmeler yalancıdır. İnsanlar ancak muayyen bir hadde kadar birbirlerine sokulabilirler, üst tarafını uydururlar; ve günün birinde hatalarını anlayınca yeislerinden her şeyi bırakıp kaçarlar. Halbuki mümkün olanla kanaat etseler,hayallerindekini hakikat zannetmekten vazgeçseler bu böyle olmaz. herkes tabii olanı kabul eder, ortada ne hayal sükutu, ne inkisar kalır... "

-Kürk Mantolu Madonna..

yaşım 35, kilom 55, boyum. 1,65

2011-12-18T22:46:00.000+02:00

en az üç posttur bişiler yazıp sonra onları siliyorum.
bişiler yazasım var, ama sonradan yazmak istediklerimin o olmadığına karar veriyorum, hoppp güle güle..

neyse..
yarın 8 haftalık sürecek besin-alkol diyetine başlıyorum, bugün bunun şerefine bi porsiyon iskenderi afiyetlen mideye indirdim, hiç pişman diilim..
eve gelincede iki kadeh kırmızı şarap, oh mis..

genelde diyet yaptığım zaman aksine kilo alırım ben, ters teper ünyemde..o yüzden diyet yapmam..
bu diyet diğerlerinden farklı, tamamen benle, irademle alakalı..
adı diyet yani..
kim kazanır bilinmez ama bu sefer kazananın ben olmasını istiyorum..*

p.s: *:içses: kuzum bu, olaya nerden baktığınla alakalı, aslında kazanan hep ben olmuyor muyum?
öteki içses: hayır mathy, bu sefer durum farklı..
öbür içses: sabırsızlıkla gelecek günleri bekliyoruz, çok eğlenicez sanırım, çekirdekler, biralar, cipslerimizi hazırladık biz.
içses: yaa arada bir iki kaçamak serbest olsun, hem yılbaşı falan var. ama ya..
öteki içses: ahanda şimdiden koyverdin..
ben: layynnnnn! susun, uyucam, yarın erkenden dersim var.

p.s2: hedefimiz 50 kilo, bildiğin koca bi patates çuvalı.
agira cinsinden.
kızartmalık.
:P

Nine Inch Nails - Something I can never have (still)

2011-12-15T19:15:00.000+02:00

anneler ve tavşanları bi de eski sevdicekler, yer ederler.

2011-12-14T00:31:00.000+02:00

11.11.11 benim doğumgünümdü, hani bu yıl için çok alengirli bi rakam falan ya, ben doğumgünümü kutladım, üstelik gayet ironik bi şekilde yolu yarıladım..şiirden mütevellit, ikinci yarıma başladım, ertesi gün..
o tarihte bissürü ama bissürü insan aradı doğumgünümü kutlamak için ama 15 yıllık sevgilim, bi zamanlar canım dediğim adam aramadı beni, bekliyodum arar diye..
hani sevgililik falan sona erdi ama, dile kolay 15 yılda biz beraber büyüdük..öyle diyordum.
hala da diyorum.
aramaması bana acayip koydu.. dandik bi tarih olsa hadi neyse ama millet orda burda bangır bangır bağırırken, 11.11.11 diye, ona rağmen hatırlanmıyor olmak, "hımm" dedirtiyor insana..
dedim de zaten..
çok üzüldüm bi kez daha ayrı, kocaman.
çok pis koydu....
anlatamam..
bu muydu yani dedim..

dün, 13.12.11, annemin doğumgünüydü.
akşam üzeri geç bi saatte aradım, her ne kadar erkenden aramak istesem de arayamadım, yanında olamasam da doğumgününü kutladım..
sonra alakasızca, hatta demin, annemin bana küçükken, elindeki tülbenten yaptığı tavşanlar geldi aklıma , gülümsedim.
beni güldürmek için dizime dizime gelen koca kulaklı tavşanlar, annemdiler..
gülücük sesleriyle hatırlanacak bi an..
küçüktüm..

p.s: anne dediğim yaratığın ilk 20 yıllık hayatında ben yoktum şahsen, ama sonrasında kendimi bildim bileli doğumgününü kutladım, ben onunla varım çünkü..
p.s.2: ağlama mathy, ağlama, duygusala bağlama, rüyanda anne elinden çıkmayan tavşanlar kovalarlar sonra...

ben, sen ve öteki asla biz olamadık

2011-12-13T23:31:00.000+02:00

ortak tanıdıklarla karşılaşıyorsun yıllar sonra..
"biz ayrıldık" diyorsun, sorduklarında.
"iyi ki bitmiş" diyorlar.
"niye ya o kadar kötü müydük?" diye soruyorsun.
"yoo, size imreniyorduk ama senin için üzülüyorduk." diyorlar.
"niye" diyorsun.
"çünkü onu hiç senin yanında göremedik biz." diyorlar..
sonra, sessizce düşünmeye başlıyorsun.
evet ya, ben yani sen hep yalnızdın..

evet, sen de bunun farkındaydın ama ben?

bu hikayede sen bensin, ben de senim.
bizi yalnız bırakan hep ötekiydi..
peki o bunun farkında mıydı?

sanmıyoruz..

alıntı

2011-12-11T01:22:00.000+02:00

"Her gün yenilenirim ben. Sabah uyandığımda doğarım, gün boyunca büyürüm ve akşam yatarken ölürüm."

sf.24, Cam Kent-Paul Auster

Lana Del Rey - Born To Die (Official Audio)

2011-12-09T01:17:00.000+02:00

anlık

2011-12-08T03:03:00.000+02:00

hala dedi, hala devam ediyor..
etmiyor dedim.
ediyor dedi.
sen beni ne kadar tanıyorsun ki dedim.
bana dair olanları ne kadar biliyorsun?
ne kadarını biliyorsun?
bilmiyorum dedi.
sus o zaman, konuşma, yargılama dedim.
daha önce böyle bişeyi yaşadın mı dedim.
hayır dedi.
o yüzden anlayamazsın dedim.
peki dedi.
ama hala devam ediyor diye de ekledi.
bişey demedim.

an be gün be an

2011-12-06T05:05:00.000+02:00

iç'im çok sessiz..

harfler bir yerden sonra kelime oluyorlar

2011-12-06T00:43:00.000+02:00

parmaklarımın ucunda, bir sürü harf..
hepsi birbirinden bağımsız, bulunduğu klavyeye göre sıralanışı standart ama..
içinde bulunduğum duruma göre yönlendirip, şekillendirip, kelimelere dökebiliyorum onları.
kelimeler, anlık kölelerim..
istersem acı acı konuşturup, istediğimi de şekerlerle süsleyebiliyorum..
seslerini çıkarmıyorlar.
ben onları okumadıkça seslenmiyorlar çünkü.*

*: senin onları şimdi, sesli okuman bişey ifade etmiyor çünkü onlar benim kelimelerim olduğumdan benim sesimle duyman lazım. ne kadar sesli okusanda , okumaya başladığın anda, onlar senin kelimelerin oluyor, benim değil..

**: içimdeki kelimeleri seslendirdiğimde, boğulmaya başladığımı düşündüğüm bi an da,- belki gün yanlıştı, biliyorum- bir iki el hareketiyle olaya işlerlik kazandırıp, "artık yeter" dediğimde, belki de o an herşey bitmişti. bilemedim ben..

"o" günden sonra, şakayla karışık da olsa, beni sevip sevmediğini her soruşumda, beni eskisi kadar sevmediğini, sevgisinin azaldığını söyledi eski sevdiceğim..
birşey diyemedim, dediklerini kalbim kırık, içim buruk dinledim, her sorduğumda.
"seni önceki kadar sevmiyorum"..

p.s1: o gün, onun doğumgünüydü, benim patladığım andı. anlık zamanlarda, bir araya geldiğimiz bir zamandı..öncesinde ya da sonrasında, ortak vaktimiz yoktu..
p.s2: o zamana kadar, "artık yeter" diyene kadar, o ne yapmıştı ya da yapmamıştı, o bunu hiç sorgulamadı..
sadece, o günden sonra beni daha az sevmeyi tercih etti..benim tepkilerimden dolayı..kendine göre, haklıydı.
ben birşey diyemem bu hususta.

dilek

2011-12-04T22:50:00.000+02:00

eski evimin perdelerini gördüğümde, onların sadece "perde" olarak etki burakacağı günleri dört gözle beklemekteyim.

yaşanmışlıkların ve iz bırakan şeylerin tez zamanda unutulması dileğiyle..
tamam mı Sultan?

Emilie Simon Ice Girl

2011-12-03T00:39:00.000+02:00

p.s: ben gittim, sonra geri geldim..
:)

evet, evet!

2011-11-30T23:28:00.002+02:00

yapabilirim sanıyorum.
neden olmasın?
bence denemeye değer...
bekleyelim ve görelim..

Emilie Simon - Flowers

2011-11-27T21:33:00.000+02:00

p.s: teee eskilerden bi zamanda, bu şarkının başka bir klibini paylaştımdı..
geçen gün şarkı aklıma geldi, aradım taradım, bulamadım, sonra bi gün tesadüfen, alakasızca, başka bi şarkıya bakınırken karşıma çıktı. hımmm dedim..
hımm ya..
karma denen zmıbırtıyla karşılıklı flört halindeyiz.
ikimizde hoşnutuz durumdan.
:)

Radiohead - Lotus Flower

2011-11-27T01:20:00.000+02:00

p.s: neyse ki Lotus çiçeğim, kimine göre kurumadan, kimine göre çürümeden kurtuldu..
ben olma yolunda ilermekteyim.
çiçeğim güneşe bakıyor artık, gökyüzü arasıra bulutlansa da.
mutluyuz.

eskilerden

2011-11-25T19:36:00.000+02:00

p.s: ne güzel şarkıdır..
p.s: hasta olmuşum, yataktayım, ben yine beni düşünüyorum. :)

Yavuz Çetin Hersey Biter

2011-11-18T18:25:00.000+02:00

""birgün gelir herkes kendi yoluna gider, herşey nasıl başladıysa öyle biter."

p.s: oh be nihayet..
önemli olan sende bitmesi değil, önemli olan bende bitmesiydi, bu acıyı ben çekiyordum zira..

alıntı.

2011-11-16T00:11:00.000+02:00

"İnsanı bir sperm ve döl yatağı, karakteri ise bir travma ve diğer travmalar yaratır, demiş biri. Haklı..."

sf.33, Doğu Yücel-Varolmayanlar

p.s: Bence de, adam haklı beyler ve bayanlar!

herşey normal

2011-11-14T21:17:00.000+02:00

"herşey normal, hepsi normal..
o kadar zaman eziyet eziyet çektirip, sonra anlıyorsun herşey normal.."

p.s: bu kadar normal olmamalıydı be şeker!
ee yinede, olsun bakalım diyoruz, dedik; bunu da öğrenmiş olduk sayende.
teşekkürler.

eski dostlar, tost niyetine yenir mi?

2011-11-13T16:46:00.001+02:00

Epeydir görüşmediğim ama çok sevdiğim bir insan aradı doğumgünümü kutlamak için, teşekkür ettim.

“Ee hayat nasıl gidiyor” diye sorduğunda, ben de ona “hıımmm, sen hayatımın neresinde kalmıştın?” diye sordum.

En son Rize’den İstanbul’a geri gelmişimmiş..

Olan biteni, “bugün detay günü değil, o gün bugün değil” diye diye, bir çırpıda özetleyince, gerçekten çok ama çok uzun süredir görüşmediğimizi fark ettik.

Anlattıklarımdan, sesinde, verdiği ve veremediği tepkilerdeki o donmuşluk, şok olmuşluk, kalakalmışlık hissini bende kulaklarımda hissettim..

Keşke daha önceden haberim olsaydı, yanında olmak isterdim, dedi..

Bazı insanların size verdiği o manevi enerji, ne kadar uzakta olursa olsun, kocaman olabiliyor.

Bir lafı iyi gelebiliyor..

Yıllar boyunca görüşmeseniz bile..

p.s: Onun da hiç görmediğim kızı, kocaman olmuş ..

epeydir dinlememiştim, gece gece denk geldi..rın rın.

2011-11-13T02:32:00.001+02:00

p.s: zagaband'da ece bilmem ne söylüyordu, eski manken yeni şarkıcı olmuş, şarkıyı katletmesine izin vermeden tivuyu sessize alıverdim..

p.s2: eeneee zagaband'da Model'de var! Fatma Turgut'un sesinin hastasıyım..

12.11.11

2011-11-12T23:50:00.000+02:00

bugün, geride kalan ikinci 35liğimin ilk günü..
bi 35'i devirdik bakalım.
kafamız güzel!
mutluyuz bi de, çooook.
:)

şunun şurasında

2011-11-09T04:00:00.000+02:00

11.11.11 'e ne kaldı kuzum?

p.s: o günün, benim doğumgünüm olmasından ve yaş itibarıyla yolu yarılamış olmamdan başka hiç bir önemi yok.. dünyanın sonu gelse kaç yazar?
tanıdık ya da tanımadık herkesten mail bekliyorum ona göre.
mail atanları sever, atmayanların farkında olmam..
:)

p.s.2: mathy içses: yaşlanıyoz be a.q.

ben izin verdiğim için bu böyle.

2011-11-07T15:46:00.000+02:00

hoohhh

2011-11-05T22:54:00.000+02:00

pıt pıt pıt derken, neyse ki yanlış alarmmış!
aşık oldum sanırken, kalbimde fiziksel problem çıktı..

p.s: üzülsem mi, sevinsem mi, yoksa üstüne yine ağlasam mı bilemiyorums.

ağrı

2011-11-01T22:30:00.000+02:00

karın ağrısını kalp ağrısına tercih ederim çoğu zaman.
neticede, ötekisini ilaç alıp geçirebiliyorsun.. daaaa.. öbürü..
ah ki ah..

pıt pıt eden kalbimi yine kocaman patlattılar..
farkında olmadan..
suçları yok..

ağlamıycim *

p.s * : desem de inanmayın..

Once Soundtrack - Falling Slowly

2011-10-30T18:46:00.001+02:00

p.s: pıt pıt pıt..

sakın sorma neden böyle diye

2011-10-20T17:40:00.000+03:00

"elleriminin arasına

hapsettiğim ışık

güzel şeyler düşünmeye

çırpınıyor

kalbimi öyle çok

sıkıştırmışım ki

mutluluk içinden

azar azar damlıyor

nasıl bir yokluksa bu

kimseyle dolmuyor

nasıl bir romansa

arasına ne koyduysam solmuyor

sakın

sorma

neden böyle diye

dilim dönmez

bırak dönsün dünya

bensiz...

gitmeye öyle çok alışmışım ki

sevmeyi deneyince

içim hoşçakal diyor

nasıl bir yokluksa bu

kimseyle dolmuyor

nasıl bir romansa

arasına ne koyduysam solmuyor

sakın

sorma

neden böyle diye

dilim dönmez

bırak dönsün dünya

bensiz...

aradığım bir yaprak

ormanda

kaybolmuş

bulamam

okunmadan o yaprak

bitmiyor

bu roman.."

p.s: bi süredir repeat'te bu parçayı dinliyorum gümbür gümbür..beni acayip mutlu ediyor..

az biraz sonra, üşenmezsem yazcam bi sürü şey konu ile ilgili..

ama sakın sormayın neden (şimdi) böyle diye..

yazısız, yazgısız.

2011-10-16T22:49:00.000+03:00

nereden bilebilirdim ki şarkıların birgün gerçek olacağını?

2011-10-12T13:08:00.000+03:00

Ane Brun - The Puzzle

2011-10-11T13:20:00.000+03:00

tesbit

2011-10-07T22:35:00.000+03:00

Gölgede olan insanın gölgesi olmaz.

p.s: bir yerde mi okudum, yoksa ben mi dedim bilemedim. demiştir öncesinde kesin başka birileri bende okumuşumdur filan.

içseslerin birbiriyle dialoğu

2011-10-04T23:46:00.000+03:00

mathy içses1) La vita è bella.
mathy içses2) Soo des ka?
mathy içses3) I don't think so.
mathy içses4) Bence, senin kafan karışmış..

p.s: evet kafam allak bullak.
:)

alıntıdır.

2011-10-02T17:51:00.000+03:00

"Bağdaş kurup fasulyeyi yemeye başladım. Az sonra sokaktan bahçeye giren Nimet’i gördüm. Tek kanatlı tahta kapıyı açıp içeri girdi. Elinde, kocaman sandal gibi bir dilim ekmek vardı. Yanında yiyecek başka bir şeyi yoktu, katıksız yiyecekti besbelli. Altı yaşındaki bir çocuk bile hesap yapabiliyor kimileyin. İçimden söyle diyordum: Nimet yukarı çıksa, balkona gelse, ben ona fasulyemden versem, o da bana ekmeğinden verse, katıştırıp bir güzel yesek, ne iyi olur.

Genellikle önce düşleriz, sonra düşümüzü kafamızda temize çekeriz.Daha sonra da, benim o gün yaptığım gibi, gerçekleşeceğini sanır, eyleme geçeriz.

“Nimet, gelsene bizim balkona oturalım” diye seslendim.
O da bahçeden benim fasulyeyi ekmeksiz yediğimi görüyordu besbelli.
“Ya, geleyimde ekmeğimi ye, değil mi?” diye yanıt verdi ve çıkıp gelmedi yanıma.

O, ekmeğini kuru kuruya yedi, ben de fasulyemi ekmeksiz bitirdim.

Yaşamım boyunca, paylaşma ve yaşama uğruna, başta yürekleri olmak üzere neleri varsa ortaya koyan insanlar da gördüm. Bir bekleyiş, bir yaşam coşkusunun beklentisi, özlemi sürdü gitti, bu yalnız cömert yürekler için. Çünkü paylaşmak için, sevmek için bekleyen bu insanların karşısındakiler, tıpkı Nimet’in elindeki ekmek dilimi gibi gördüler yüreklerini ve koymadılar onu yaşama. Kendileri de katıksız kaldılar, katılamadılar yaşama. Çünkü onlar, paylaşılarak yaşamanın verebileceği zenginliklerin bilincinde değillerdi. Çoğunun tutumu tıpkı Nimet gibi oldu.

“Ya, sen de benim ekmeğimi yiyeceksin ama…” "

Piano Piano Bacaksız- Kemal Demirel, sf. 18

doğru ve yanlış dediğin nedir ki?

2011-09-26T12:26:00.000+03:00

Bugün önermeler mantığından bahsederken, bir önermenin doğru veya yanlış kesin yargılar belirten ifadeler olduğunu, doğruluk değerinin de doğru veya yanlış olacabileceğini anlattım yeni gelmiş 9.sınıflara.

Üçüncü bir durum asla söz konusu değildir.

Bir önerme ya doğrudur ya da yanlıştır.

Eve geldikten sonra, yemek yemeden önce, cd çalara Bülent Ortaçgil albümünü koydum, içimden onu dinlemek geldi.

Koltukta oturmuş, anne yapımı taze fasülye ve pilavı afiyetle kaşıklarken, kulaklar şu sözlere takıldı;

“Senin yargıların en doğru,

Benimkiler tabii ki en, en doğru.

Sana bir şey söyleyeyim mi?

Doğru yanlış yoktur.

Başka yerlerden bakan insanlar var.”

Doygunlukla gülümsedim, bugünkü dersi düşünerek.

Hayat dediğimiz zımbırtı, bugün derste anlattığım gibi basit önermelerden oluşmuyor çoğu zaman.

O yüzden de pek yorucu, bazen.

Yalnız şunu aklınızdan çıkarmayın; “Kedi, dört ayaklı bir canlıdır.”

Johnny Cash - 'Hurt"

2011-09-24T09:54:00.002+03:00

karmaşık düzen

2011-09-23T20:37:00.000+03:00

etki-tepki prensibi her daim işleyen bişey.
tepki-etki diye de bişi var, ayrıyeten.

2011-09-08T00:13:00.000+03:00

Pazartesinin aksine bugün herşey tıkırında gitti, nedendir bilinmez..

Bir yıldır oturduğum yeni evimde oturmuyor gözükürken yaşadığım “velkamdıcangıl” modundan bugün, elimde kapı gibi yeni tarihli ve adıma kayıtlı adresli Telekom faturamla kaydımı yaptırmaya gittim, yine yeni yeniden.

Pazartesi azaptı.

Devlet dairesinde ya da resmiyet gerektiren her nerde işiniz varsa Pazartesi gitmeyin.. sakın ha..benden söylemesi.

Bugün “bir” saatte bitti işim ve bugün, günlerden Çarşamba.

Memure –pek suratsız ve çikolata sevmeyen-kadın* kaydımı yaptı, nüfus cüzdanı fotokopisi istedi en acelesinden, 4.katta fotokopi varmış.

Gittim yürüme ritmimi bozmadan.

ben bu adres kaydını yeni nüfus cüzdanımı almak için yapıyorum ama adres için nüfus idaresine eskisini veriyorum nası bişi bu yahu, diye diye içsesle konuşurken, adım adım merdivenleri çıktım.

Eskiden olsa ikişer ikişer çıkardım.**

Fotokopi çeken çaycıdan ki onlar kendi aralarında konuşuyorlardı, kahvenin yanık kokusunun acayip pis bi kokusu*** olduğunu öğrendim. Meraklı bünye sordu “pardon ama kahve nasıl yanar” diye diye..

Yanan ocak üstüne cezve koymak suretiyle, içinede sudan önce kahveyi koyarsan, o su koyma esnasında kahveyi yakabiliyormuşsun..çaycılardan biri bunu yapmış, pis koku yüzünden müdürden zılgıtı yemiş..

Hımmm, dedim, bunca yıldır kahve yaparım, hiç başıma gelmedi..

Bu gerekli ve gereksiz bilgi için adamlara teşekkür edip sonrasında iyi günler dileyip, fotokopiyi verdim en acelesinden beni bekleyen, iyi yürekli ama acayip suratsız memureye, işimi tamamladım..

Sonra saate yakın dakikalar boyunca süren Taksim yolculuğum başladı.

İstanbul’da o korkunç trafikte, “umarım bi gün işim ambulansa düşmez” dedim, dua ettim kendimce, kanırta kanırta kendine yol açmaya çalışan 112 ambulansını görünce..çok fena bişey.

Arada bissürü bişiler oldu.

Bissürü anlatcak detay, ayrıntı; en gerekli ve gereksizinden.

Şimdi sıkıldım.

Yazamıcam.

Kuledibi’nde kitap okudum, zaten Taksim’e geliş amacım buydu “oğluummm arada geçen süreçte bisürü şey olduuu, bilmiyosunnnnn”diye ağzımı yaya yayada konuşamıcam.

Yazmak uzun geldi ne kadar detay yaşadığımın farkına varınca, piiiiii..

kuledibinde her daim sade soda içen ben, birden orta şekerli türk kahvesi siparişi verdim.

Zaten sürekli orda olup bize bakan, geçen sefere kadar, bi kere bile sipariş haricinde konuşmadığım yüzü gülmeyen garsonda yoktu, merak ettimdi onu..sormadım ama..

Bi dahaki sefere. Belki, bugün izin günüydü felan..

Sesini duymayı sevdiğim bi kadını aradım, özlediğim için, oğlunun ilk vesikalık resmini çektirmişler, bi tanede kendime istedim.saklamalık. tee yıllar sonrasında oğluna göstermelik..

“anne ya, bi sustur şunu” dediydi bana.. vesikalıkla çarpıcam ağzına günü geldiğinde.

Sonra bi telefon..

Sessizden sesliye aldığım vakitler telimi..

Tesadüf.

Şunca yıllık hayatımda, hiç duymadığım bir ses..yeni.

bildik gibi..

Ama değil.

His, garip.

Kahve isteği belki çaycı muhabbetinden..

Kahve sonrası, her zamanki gibi sade soda, soğuk, şişe buz gibi, dokununca.

Rüzgar..

Üşüdüm..

Mekandan kalktım.

Sonra kulağımda pass hediyesi ane brun, dolmuş durağına yürüdüm.

p.s.1*: Pazartesi günü “nası ya, nası ya” diye soru sorarken, cam zımbırtının arkasında bi hatun, benim memureye bayram çikolatası ikram ettiydi, almadıydı benim memure, “hayatta yemem, çikolatayı ağzıma koymam” diye diye, “bende keşke alsaydın, belki mutluluk hormonu sağlar; yüzün gülerdi” dedimdi içimden.

Çikolatanın öyle anlık bi etkisi olduğunu biliyorum, her ne kadar şişirme olsa da..

p.s.2**: galiba yaşlanıyorum..bi de okulda merdivenlerini ikişer ikişer çıkan örtmenlere veletler bi tuhaf bakıyolar, galiba onlardan ötürü kendimi sınırlıyorum.

p.s.3***: merak yine bünyede, evde denemeyi götüm yemiyo açıkcası. açık mekan ya da ev bulunca, ilk fırsatta..:)

p.s.4: deneysel takılma modunda kokuyu merak eden tekliflere açığız..açık hava olsun yeter.

p.s.5: patrick süskind-koku

Sila - Kenar Süsü

2011-09-05T01:16:00.000+03:00

iki gün önce kelimeler havada asılı kalıyor, kulak da gidip kepçe misali kapıyor dedim ya, aslında daha güzel ifade ettimdi ya neyse, bugünde bu şarkıdaki bi kaç söze takılı kaldım, mutfakta annemle patates kızartırken.

tatil süresince acayip müzikler dinledim ben mutfaktaki küçük televizyondan, aa bu kim bu kim diye diye, kliplere bakakaldım.

Sıla'nın adını bilirdim, bilirdim de sokakta görsem tanımazdım mesela, güzelmiş hatun ama birazda şaşı gibi bişey galiba.

afyon patatesinin kızartması çok güzel oluyor. afiyetlen yeniyor.

eski hurdalar, jilet yapılıyor.

kenar süsü deyince Sıla şarkısından ziyade defterlere yapılan kızsal süslemeler geliyor.

hey gidi çocukluğum hey!

bi de ah kulaklarım ah!

p.s: daha sırada Zeki Müren'ler, Ahmet Özhan'lar felan var. bekleyiniz.

Beş (Gripin) attım bana mısın demedi

2011-09-03T19:38:00.000+03:00

Havada asılı duran kelimeler oluyor, kulak gidip onlardan bazısını yakalıyor..

Algıda seçicilik.

Sonrada ah bu şarkıların gözü kör olsunculuk..

bir Piç'in hiç oluşu veya bir Hiç'in piç oluşu

2011-09-01T00:55:00.000+03:00

geçmişte biri bana dese ki, "dünyada en sevdiğin insan günün birinde en nefret ettiğin insan olacak!"
kıçımın kenarıyla güler, "bi siktir git ya!" derdim.

şimdi bunu, üstelik bugün tamda "Dünya Barış Günü" iken birinin söylemeden, kendimin keşfediyor olması çok ironik..trajikomik..

dünyada herşey zıddıyla varmış ya, dünyada en çok sevdiğim bi insan varken, dünyada en nefret ettiğim insanında aynı kişi olmasından mütevellit ortaya çıkan sonuç nedir?
kocaman bir HİÇ..

o HİÇ'i aslında ben yarattım.

o yüzden kızgınlığım ve nefretim en çokta kendime..

not

2011-08-28T20:38:00.000+03:00

eski bi japon atasözü dermiş ki; "yolculuk yol arkadaşıyla, dünya duyguyla"..
az öz..

p.s: herşeyi dibine kadar yaşadığım doğrudur.
bu yolculuğumun geri dönüşü yakındır..
:)

AyLin AsLim Kimdi Giden Kimdi KaLan

2011-08-23T00:36:00.000+03:00

DANdadaDAN "Kara Araba"

2011-08-19T23:49:00.000+03:00

p.s: deniz tatiline gittim, gelicem..

böyle buyurdu Mathy

2011-08-16T16:16:00.001+03:00

“Acı” denilen şey uçsuz bucaksız, sınırsız, ötesiz ve kocaman..

Ama buna rağmen, bitmez değil.

düşümdeki düş

2011-08-15T21:57:00.000+03:00

"ne var ki ben, kendimle ilgili bazı meseleleri hâlâ çözebilmiş değilim. rendekâr düşünüyor olmasından varolduğu sonucuna çıkarıyor. ben de düşünüyorum, dolayısıyla varım, ama kimim? galata'da, yelkenci hanı bitişiğinde ikamet eden uzun ihsan efendi mi, yoksa bugünden tam üç yüz sekiz yıl sonra, sözgelimi izmir'de oturan mahzun ve şaşkın adam mı? hangimiz düş ve hangimiz gerçek? düşünüyorum, o halde ben varım. düşünen bir adamı düşünüyorum ve onun, kendisinin düşündüğünü bildiğini düşlüyorum. bu adam düşünüyor olmasından varolduğu sonucunu çıkarıyor. ve ben, onun çıkarımının doğru olduğunu biliyorum. çünkü o, benim düşüm. varolduğunu böylece haklı olarak ileri süren bu adamın beni düşlediğini düşünüyorum. öyleyse, gerçek olan biri beni düşlüyor. o gerçek, ben ise bir düş oluyorum."

uzun ihsan efendi, puslu kıtalar atlası

akıl mı o da ne?

2011-08-14T23:39:00.000+03:00

yok şekerim, iki senedir aynı hatayı yapıyorum ben, akıllanmıcam..
tüm sezon ki benim için eğitim öğretim yılı oluyo bu, bilenler bilir, deli danalar gibi koştururkene, hele bu sene maratondaymışcasına işlerle yarışıp boğurkene, okul ve etüd merkezi arasında bayrak yarışı yaparkene, verdiğim kiloları, 15 günlük anne evinde geri almaya başladım.
ve bunu da geçen gün yağmur yağdı diye kot pantalonumu giymek suretiylen anlamış bulunuyorum, yoksa tiril tiril etekler ve bol bol şortlardan anlaşılmıyor.
güzelim anne yemeklerini semirirkene, başıma gelecekleri biliyorum fekat kendime bi sınırlama koymuyorum şekerim.
doğuştan aç fıtrat ben, yedikçe yiyorum, yemek yemek ne güzel bişi, bulunca yiyeceksin.
hayır hata diye dillendirdiğim mevzu bu değil, hata, anne evinden deniz tatiline gidiyor olmamdır, tabi 15 günde edinilen vücudumdaki fazlalıklarlan beraber..
hobarey..

seneye bana hatırlatın da önce deniz tatili, sonra anne tatili yapayım..

şimdi mutfaktaki mücverler beni bekler!
homini gırtlak pufudi kaldil tumba yatak.*

p.s: anne tatili demek ye, iç, yat, uyu, kalk, ye, iç, yat, devril demek..
p.s*: bu hangi dilde kuzum?(şarkıdan anladığım kelimeler yanlış değilse tabi..)

meraklı melahat

2011-08-14T05:12:00.000+03:00

"Her şey neydi?"

Sineklerin Tanrısı, sf.91

p.s: her şey gelip geçiciydi, tıpkı şu "an" gibi.

masal

2011-08-13T14:19:00.000+03:00

Az gittik uz gittik,
Dere tepe düz gittik,
Gideceğimiz yere varamamışız
Gitmeye devam ettik..

p.s: yeni bi masala giriş işte. :)

Redd-Nadas

2011-08-11T18:31:00.000+03:00

"Dört yanım hasret
Unutulmuş bir ada gibiyim
Açıklarımda batmış yüzbinlerce gemi
Limanım yorgun yastan"

bende Ralph gibi düşünüyorum.

2011-08-11T00:11:00.000+03:00

"Ralph açıklamak istiyordu; hiç kimsenin tam sanıldığı gibi olmadığını anlatmak istiyordu."

sf.61, Sineklerin Tanrısı-William Golding

alıntı

2011-08-06T11:45:00.000+03:00

"Bir yolculuk ne zaman başlar?
...
Yalnızca bir düşünceden ibaretken, yolculuk önemlidir. Yolculuk başladığında ise, yoldur önemli olan.
Ulaştığın yer mi daha değerlidir, bıraktığın yer mi? Yoksa sen mi değerlisin? Bir yere anlamını veren insansa eğer,
sen neredeysen, orası değerlidir."

sf.54 Bu kitaptan kimse sağ çıkamayacak- Altay Öktem

içsesin bana itirafı, dışsesin de dünyaya.

2011-08-04T00:08:00.000+03:00

sevmek mevzusunun insanın kendisinde bittiğine karar verdik geçenlerde..

canın birini sevmek istiyorsa seviyorsun; kaşı, gözü, gülüşü, bişeyi anlatışı, küçük parmağının masa üzerindeki duruşu, ayakkabı bağcıklarını bağlayışı falan sevmek için hep bir bahane..

birini sevmek istiyorsan, kendince bir sürü ama bir sürü sebep, neden bulabiliyorsun.

Sana bi sürü kötü şey yapsa bile, hatta hissettirse bile sevmek istediğin için, seviyorsun..

Gerçek aşka falan inanıyorsundur; günümüz dünyasında çok salakça mesela, yok öyle bişey!*

Sevmek istemezsen de sevmiyorsun.. bunun için de bahaneler uydurmaya, bulmaya gerek yok ayrıyeten.

Ben artık Barış’ı sevmiyorum.

Çünkü onu sevmek istemiyorum..

Ben, kendimle konuşurken buna karar verdik geçen gün..

Herşey gelip geçiyor da izi kalıyor azizim, işte onu hiç sevmiyoruz biz..

p.s*:Öyle şeyler hep filmlerde oluyor..bizde öyle filmleri izleye izleye büyüdük..hoff..

babalar ve oğullar

2011-07-30T00:16:00.000+03:00

""" "ilginç zamanlarda yaşayasın!" diye bir çin bedduası varmış.""" tıvitırdan okudum bugün, dün ve bigün öncesi yaşadığım şeyleri düşünürken, vapur esnasında sanal dünyada vakit geçirirken...
gülümsedim..

ilginç zamanlarda yaşamıyorum belki ama ilginç zamanlar yaşıyorum, hebelüp kıvamında,, anında tepki veremediğim..
çoğunluğu yüzümde aptal ve eblek bir gülümseme yaratıyor sonradan düşününce, ahanda şu anda olduğu gibi..
çok mutluyum ve bi o kadar aptalım..
farkındayıms..

o ilginçlikler hep güzel şeyler olmuyo tabiki de.. yok öyle bi hep şukelalık durumu..
"an" içinde kendimi kaptırıp, zihinzel geviş getirip, ağzımdakileri öğütürken, başımı o yana bu yana salladığım da oluyor benim, sinirlen dudağımı ısırmışlığım bile var..
kardesh uyardı geçen gün, ne düşündün yine diye dürttü, ben salatalığı katur kutur çiğnerken...
bu hareketimle babama benziyormuşum, o da arada bir öyle yapıyormuş, bişi düşünürken...öyle dedi..
hıımmm dedim...babalar ve onlara benzeten kızları..
blaa blaa blaaa blaaa..( gevur filmlerinde çokca bişi anlatırlarken kullanıyorlar bu repliği, bende anlattım bitti., gitti.. )

ben ne zaman içsesimi gerçekten dinlemeye başladım, çok güzel şeyler olmaya başladı benim über ve süper olan ve belkide olmayan hayatımda..
içses, takipteyims.

p.s: ben miyim gerçek olan yoksa sen mi bilmiyorum hala...
bekliyorum.

ikea evimizin herşeyi

2011-07-24T17:37:00.000+03:00

ben, bu evde, sürekli kendime yer açıyorum..
dolaplar ve raflar alaraktan..
olmayan yerlerden, yer yaratarak, bişi'ler olmasını sağlayarak biraz da...

"an" itibarıyla iyi mi bilemedims..
dolduyorum.
sürekli..
zaman ilerliyor..
yaşam böyle bişi belki de..

kullanılabilecek boşlukları dolduruyorum; bazı boşluklar var çünkü..

"sen" hayatımda ol istiyorum ama hayatımda sana ne kadar yer var onu da bilemiyorums..
ikilemdeyims..
ben ve kendim olaraktan...

p.s: geçenlerde sms'lendiğim bi aşkidiş,"neden cümlelerin sonuna 's' ekliyorsun" diye sormuştu, "bilmem bi nedeni yok, içimden geliyo" demiştim, o "s"lerin nedenini ben, bugün buldum nihayetinde, ben ve kendim olarak.. şııışşşttt :)))

p.s.2: yüklem dolu kelimeler sonunda hep "s" kullanırım ben; seviyorum napayıms!

p.s.3: çoğulum.. mına koyiim. napiyimmms?
yersen :)

Luxus - Acayip Şeyler

2011-07-13T11:19:00.000+03:00

bana bişeyler oluyoorr, acayip şeylerrr oluyorrr! :)

evreka

2011-07-12T23:47:00.002+03:00

buldum buldum!!!
görünmez adam olmanın yolunu buldum!!!

gülyabaniler geri geldi

2011-07-12T08:27:00.000+03:00

10 küsür ay sonra yeniden hortlaklarla uğraşmaya başladım.
ben uğraşmıyorum, onlar benle uğraşıyor, bilinçaltımdalar.

beni sürekli ağlatıyorlar.
kalpsiz ve ruhsuzlar..
hep mi öyleydiler bilmiyorum.
yardım bile istedim onlardan kurtulmak için..
her zamanki gibi sessizliği tercih ettiler,
cevap bile vermediler.

p.s: sabah sabah yine ağlayarak uyandım.
:(

Athena - Yeni Klibi " Ben Böyleyim " Sizlerle & My Way Cover

2011-07-12T00:19:00.000+03:00

ben de böyleyim bilader, kendi yolunda! :)

kavram kargaşasındaki dalda sallanan karga

2011-07-11T01:38:00.000+03:00

dikeyin yatay olduğu, yatayın yatarak dikey konuma geçtiği, ters olan herşeyin düzden görüldügü ve düz olan hiçbirşeyin aslında tersinin olmadığı, aynanın arkasındaki sırrın aynaya sırtını döndüğü ama aynada görünen sırrın suretinin sırtının karanlık ve görünür olduğu, görünenin aslında aydınlık olmadığı, görünenin görünmeyenin yanında sadece görünür olabildiği ve bunu görenin aslında hiçbirşeyin farkında olmadığını bildiğim bir yerdeyim kendi kafamda..
bi tek ben varım..

p.s: bu kafadakilerle, burda olanlar el kaldırsın ki varoluşunuzu sorgulayayım...
hobarey.
:)

daldan dala dalaylama

2011-07-09T12:19:00.000+03:00

dün itibarıyla tatilime başlamış bulunuyorum, aralıksız 12 saat uyudum şerefine.
sonra kalktım evi toparladım, temizledim, sonra hazırlandım, bon jovi konserine gittim..

evi toparladım dedim ya, bi sürü şeyi masanın üzerine yığdım, toparlanmayı bekliyor.. elim hiç gitmiyo şahsen, ama yapmam gerek..yığın halinde çünkü.

hayatımdan, 2010 ağustosundan 2011 temmuza kadar olan süreyi çıkarabilsem, hiç düşünmeden ve ikilemeden çıkarırdım..silerdim, reset atardım vs..
yapılabilse yapardım, yanlız bi şartla sonrasında bugünkü gibi yaşamaya devam edeceğim.
ne kadan çok şey yaşadım lan ben!
ama yaşanmışlıklar yaşanmışlıklarına değer kata kata, bazende çok şey götüe götüre, seni hem olduruyor
hemde bazen içten içe öldürüyor..

hava sıcak, cumartesi sabahı, keyifli uyandım..

ara ara kendime kızgınlıklarımı hatırlayıp, kendi kendime konuşup düşünüp kafamı sallıyorum, iki şekerli keyif kahvesini yudumluyorum..
yazdıklarım işte böyle bir keyif anında yazılıyor..
:)

üç beş gün önce, eskilerden, herşeyi konuşabildiğim ama şimdilerde artık konuşamadığımı farkettiğim biriyle uzun uzun iletişmeye çalıştık..o anlattı, ben dinledim, içimden anlatmak gelmedi..
bişeyler değişmiş..
o değişmiş ben değişmişim, zaman değişmiş, kafalar değişmiş, gelişmiş, zamanın ilerisinde durduğu yerde gerilemiş..
üzüldüm farkettiğim için.
üzülmediğim bişey vardı, belki de gözlerimi açan bi fardı, ışık ışık, "geç uyandım" dedim, "sadece çok geç uyandım."
güne mi uyandım geceye mi, aydınlığa mı yoksa karanlığa mı bilinmez ama bildiğim şey günlerin bazen karanlık, gecelerin de bazen aydınlık olduğu..

vay be, dolu dolu dopdolu bi sene-sezonun ardından, tatil geldi be şeker!
muhtemelen ben bu yıl yine Kaçkarlara gidemeyeceğim, yaptığım plan program, durum vaziyet onu gösteriyor..onun yerine bi sürü şey var yapacağım, yapmak istediğim..

iki ay dile kolay, tatil bu üstüne bi de maaşta yatırıyorlar, hobarey! :)
kimse kıskanmasın, okulda bu yıl hocalara bıçak çeken öğrenciler falan vardı, üste yürümeler falan, sizin can güvenliğiniz hepinizin yerindedir muhtemelen, bizimki değildi..
bizim veletler polisi bile dövüyolar..o biçim ve o derece biçimsiz. :/

tatilimin bu ikinci gününde, akşama kadar keyif yapar, film seyrederim ben bilader, masaüstündeki yığına da dokunmam, bilesin..

p.s: ah jon bon bonibon amca ah, konserde saatler 21.25 i gösterirken, sen şarkı söylerken, yere tükürmeyecektin be öyle pis futbolcular gibi, yıkıldığım an o andı benim, saate bile baktım o anı unutmayayım diye..:(

görünmez adam Mathy

2011-07-05T00:09:00.000+03:00

son zamanlarda görünmez adam olasım var.
olabilme potansiyelim nedir bilmiyorum ama en azından deneyebilirim..
değil mi?
ebet.

ey ademler ve havvalar, geldi güzel havalar!

2011-06-19T20:08:00.000+03:00

insanların birbirinden bi beklentisi olmadan, bişeyleri paylaşabilmesi ne güzel bişidir değil mi?
birlikte vakit geçirmek, konuşabilmek, "an"ı, bazen birazda öncesini paylaşmak bu olsa gerek..

acayip şeker insanlarla tanışıyorum, adem ve havva cinsinden.
ve acayip eğleniyoruz..

paylaşarak arttığımı söylememe gerek yok sanırsam..

gözlerimin içi gülmeye başlamış yine, eskilerden arkidişlerim söylüyolar bunu bana..
ve ebet, bende farkındayıms.
:)

güzel günler

2011-06-18T00:00:00.000+03:00

bugün karne günüydü..
acayip dolu yaşadım, gözlemledim, yazcam bi ara, yazdım hatta düzeltmeler sırasında üşendim..

sonra aylardan sonra bugün saçlarımı kestirdim, değişik bişey oldum..
alışamadım kendime bi kaç saattir..

o kadar yorgunluğun üstüne rahatlamak için yemek yaptım..

sonra bugün bi kadınla tanıştım, beni hissetti, elektiriğimi hissetti, ben onu hissettim...içim kıpır kıpır, anlatılmaz yaşanır..o biçims..
gelecekteki ben'in mutluluğundan, enerjisinden tüyleri diken diken oldu, gördüm..
hobarey dedim..
3 vakte kadar..

herşey çok güzel..
daha da güzel olacak..

günün sonu; seneye yani eylül ekimde, kendime plazma tivu alacaktım, bugünden sonra, o parayı, Hüseyin'in dersane parasına vereceğimdir..
o kadar huzurluyum ki.
anlatamam...
:)

gerçek mutluluk budur diyebilirim.
o derece..
:)

Eternal Sunshine of the Spotless Mind Music Video

2011-06-11T20:26:00.000+03:00

WEIGHTLESS - Emotional Freediving

2011-06-08T00:29:00.000+03:00

başka söze gerek var mı?

aslında hayat

2011-06-04T13:13:00.008+03:00

"Görmeden duymadan bilmeden
İnadına gitmek değil mi?"

bildiğin isyan bendeki

2011-06-04T01:50:00.000+03:00

bugün dolmuşta eve dönerken, tüyap'ın orda kırmızı ışıkta beklerken, "ne farkı var ki şu 'an'ın öncesinden" dedim kendime..
hep yalnızdım..
öncesindede tek başına tiyatroya gidiyordum ya da tek başına sinemaya.. sonra tek başıma yemek yiyordum acıktıysam eğer.sonrasında eğer canım bişiler içmek istiyorsa ve taksim'de olan birileri var mı yok mu diye üç beş alo'dan sonra, varsa takılıp, yoksa ister otobüsle ister taksiyle eve dönüyordum., yalnız başına, yalnız başıma..

bizim olan, ama en çok benim yaşadığım, yaşattığım eve.

ben hep kendimleydim ya da kendim benle..

bi sürü sinema filmi izledim, bi sürü de tiyatro oyunu izledim ben tek başıma, bi sürü kursa gittim, konserlere de gittim bu arada...
çok zaman geçti..
çokta zaman geçirdim..

olması gereken, olması gerektiği yerde hiç yokmuş.
olmamışmış..
olması gerektiği yerde olmayanı hep beklemişim mesela ben...
olması gerektiği yerde derken, -ması bi gereklilik kipi değil orda, orda ki bi insanın hayatında yer ediyorsan ya da o yer ediyorsa, onu bi şekilde meşgul ediyorsan eğer, ona ve ikinize zaman ayırman, özen göstermen gerektiğiymiş..
olmamışmış..

ne farkı vardı ki bugün kendimle birlikte yaptıklarımın öncesinden? diye sordum kendime, dolmuştayken.. yoktu..
yokmuş..
duurrr, var biraz aslında.
artık kimseyi "eve gelecek misin, ne zaman geleceksin" diye aramıyorum mesela ben..
bu benim için de büyük bi konfor..
beklentisiz yaşamak acayip bi lüks, şu an için..

p.s: uzun süreli ilişkilerde sevdicekler birbirlerine nasıl davranması gerektiğini unutabiliyor bazen..
bunu farkettim ben geçen zaman zarfında.
normaldir, alışkanlık, bilinmişlik falan devreye giriyor.
aşk bitiyor.. taraflardan biri sürekli bunu söylüyor.
arada sevgi var, sevgi devam ediyor alabildiğince..
öyle sanıyosun..
kendince..
o sevgi için, herşeye katlanıyorsun.
yine kendince.
ama o sevgi boyutu da taraflardan birince şekil değiştirince isyanlar başlıyor..
kabullenemiyor insan...
hele ki durumu sonradan öğrenince.
doğal olarak...
sürekli isyanları oynuyorsun.
ve bunu her hissettiğinde, karşındakine hissettiriyorsun..
acı çektiğini hissettirmeye çalışarak..

p.s: karşındakininde çokta tınında zaten durum..
hobarey...

Adele - Set Fire to the Rain Lyrics

2011-06-02T23:52:00.000+03:00

p.s: tesadüfen duyupta, günlerdir repeat'te dönen bir parça olur kendisi..pek sevdim.

akşam kafa rahatlatmak için, yemek yaparken dinledim en son, bolcana.

ne mi yaptım yemek olarak?
canım günlerdir zeytinyağlı biber dolması istemekte, fekat bugün eve gelirken bi yerlerde bi de etli biber dolması kokusu duyumsayınca, anneelrden biri yapmış mis gibi kokutmuş ortalığı, canım onu da çekti..
hangisini yapsam diye düşünürken, kendimi marketten kıyma alırken buldum.*

aldığım yarım kilo dolmalık biberi büyük, küçük diye ikiye ayırıp, bi kısmını zeytinyağlı pirinçli, bi kısmını etli bulgurlu doldurup pişirdim..

artık bi konuda "kararsızlık yaşıyorum" diyemem, çünkü öyle bir anda kararsızlık yaratan iki, bazen üç, hadi bilemedin bazen de dört durumu birden yapıyorum. sorun kalmıyor.. bazen de hiç yapmıyorum, o zaman hiç sorun kalmıyor. :)

ister aldığınız dolmalık biberleri ister sayıca yarıya ayırın, ister büyük, küçük diye ikiye ayırın, neticede bişey farketmiyor, sonuçtaysa hiç bişey değişmiyor..

farkındalık fark'tan geliyor..
konumuzla alakası olmasa da yazayım dedim.

aslında önemli olan, biraz öncesi belki de biraz sonrası...
anlayana..

p.s2 *: o cümleyi okuyupta etli pişirdiğimi düşünenleri eseflen kınarım..hala tanımıyorsunuz beni , hala...
:P

bence

2011-06-01T23:42:00.000+03:00

"şimdi, herşey olması gerektiği gibi"

ne geç, ne erken, sadece şimdi, herşey olması gerektiği gibi.
:)

mathy'nin yürüyen şatosu

2011-05-30T23:32:00.000+03:00

geçenlerde, ki epey olmuş, şuradaki yazıyı yazmışım, bugün duvar, kale, ortaçağ üzerine konuşurken, spontan gelişen bir öneriyle kale duvarlarına kapı koymaktan da söz ettik yani ben ettim.
sonra aklıma şu resim geldi..
sanırım ondan esinlendim ben, ben.

yazıyı yazdığım zamanlarda duvarlar üzerine "kapı" koymak hiç aklıma gelmemişti, duvar örücücüsü anca duvar örer, bugün geldi..
içten tokmaklı, iç taraftan tutamaklı bi kapı..*

:)

yeni keşfimle yüzümde bir gülümseme ve yeni keşfimle içim sıcacıkken, fiziksel anlamda gerçekten üşüdüğümü farkedip, yan odadaki açık olan pencereyi kapamaya gittim..

ısınmak için bir pencere kapatılırken, bir kapı açılabiliyor-muş..

p.s * : öyle her isteyen, istediği gibi giremesin bilader, kapı gibi kapı olsun, kale duvarlarına da bu yakışır..
resmi bulamadım ben, nerde gördüm acaba diye beyin kendi taramalarını yapmakta..
oysa şurada gördüğümden o kadar da emindim ki.. :/

içli köfte yanımda halt yesin be bilader..

2011-05-30T01:01:00.000+03:00

sevgili Karōshi'ye biraz önce yazdığım cevaptır aşağıdaki..o da bi önceki posta yorum yapmış..ona istinaden sonrasında yazdıklarım, dayanamadım, bildiğim içimi döktüm..

"hatırladım o zamanı, sevdiceğim geldi, diye senle paylaşımı yarıda bırakmıştım, sen hatırlar mısın bilmem..:)
o zamanda iki kişilik yalnızlık yaşıyodum şimdi de aynı..o zamandan tek farkı, artık iki kişi değilim.. iki kişilik yalnızlık yaşamayı reddettiim en sonunda..geç oldu, belki de çok geç, ayrı..
kendimle bağdaştıramadığım şeylere gelince yerde sürünen sarmaşık gibiydim, bi yere tutunmaya çalıştım vaktinden önce, yerde sürünen sarmaşık gibi hissettim sonrasında..
gübrelendim, iyi geldi.. layynn post yazarım ben bunu..iyi ki vardın, iyi ki varsın, uzak olan yakındır.. çoğu zaman cana can katandır, teşekkürler.."

şu geçen zaman zarfında yüzünü görmediğim, kokusunu duymadığım insanlar, adını bilipte hiç adıyla seslenmediğim insanlar, sesini duymadıklarım da var, kadınlar, erkekler oldu hayatımda, fiziksel olarak hiç hissetmediğim, dokunamadığım, sesini bilmediğim, kokusunu duymadığım.şekli, şemalinin neye benzediğini bilmediğim, belki de çarşıda pazarda yanından yürüyüp geçip gittiğim...ama her darda kalışımda bir telefonla alo deyip, yardım istediğim veyahut mesaj atıp cevap beklediğim..cevapta yazdılar sonrasında..

oınlardan gördüğüm desteği yıllardır, destek olup, koynumda besleyip, her daim yanında olduğum "dostum" dediğim adamlardan görmedim ben.

bunun içinde ağladım geçenlerde, yazmıştım buraya..

yeni bi başlangıçta, insan önce dokunabildiği yakınlarını arıyor etrafında..

bulamadım..

en başında da..

sonrasında da..

dokunabildiklerim, hep bi alo ötesinde sesini duyabildiklerimdi.

Ötelerden destek olmaya çalıştılar, telefonun öbür ucunda, dayanamadığım yerde benimle birlikte ağladılar.

geçmişte yakınlarımdı, bu zamanlarda hiç yakınım olmasını beklemediğim insanlardı..

acayip destek oldular..

olmaya çalıştılar..

bunlar insanı mutlu eden şeyler..

kıymet bildiren şeyler..

hem kendim için, hem de onlar için..

kaybetmem sonrasında..

peki ya gerçekten dokunabildiğimi düşündüğüm insanlar..

bir kucak mesafesinde, dürtebildiğm insanlardı onlar.

dokunabildiğim dediğim insanlardan ki azdır sayıları üç beşi geçmez, bir ikisi haricince hep eldeki üçün birini aldım ben, geçen süre zarfında....

test edip, kanırta kanırta onayladım.

tee yıllar önce o "dostum" dediğim adamla, piyasanın götlüğü, değişen şartlar ve koşullar babında birbirine kazık atan insanları görüp, birbirimize verdiğimiz bi söz vardı, "değişirsek, bizde diğerleri gibi olursak birbirimizi uyarcaz, sen benim en yakın arkadaşımsın, söz mü" diye diye..

çocukçaymış, o zmanlar bildiğin toymuşuz..

söz verdik..ti..

o sözler geçmişte kaldı..

ve aslında o kadar uzaklarmış ki.

geçen zaman zarfında bir kere bile arayıp sormadı-lar..

bir ihtiyacın var mı?yı geçtim, “nasılsın” demek için bile..

bi zamanlar "canım" dediğim adamın, artık "el" olmasını şimdilerde nasıl yadırgamıyorsam, onların "uzak" olması da bana hiç koymuyor artık..

“canım” dediğim adam benden çok şey aldı götürdü, ayrı.

Canımdan, bildiğin kocaman bi parçayla gitti..

geçen dokuz ay zarfında, “yapılanma, yenilenme sürecindeyim” diyordum ya, işte, sürekli bunlar zihnimdeydi..

ve buraya yazmadığım bissürü şey.

34 yaşında bir sürü birikimle, en baştan, yeniden hayata doğunca yeni doğmuş bir buzağı gibi her yanın vıcık vıcık, başta ne yapacağını şaşırıyorsun, titreyen bacaklarla ayakta durmaya çalışıyorsun..

Benim, en şansız tarafım, ben doğarken, beni doğuranın ölmesiydi..

Titreyen bacaklarla ayakta durmaya çalıştım..

Beceremedim tabi..

bildiğin ya da inandığın tüm doğrular ve gerçeklikler temelinden sarsılıyor çünkü..

aslında inandığın masallar varmış, varmış ve hepsi aslında bildiğin gerçek yalanlarmış..

ayakta durmaya çalışan beceriksiz buzağı bi süre sonra, olduğu yerde sarmaşığa dönüşmüş..

olduğu yerde dallanıp budaklanarak güçlenmiş, kendince.

Sonra yine bi gün ışığı..

Yerden kalkmayı denemiş, bişeylerden medet umarak, tutunmaya çalışmış..tutunduğu şey ya da şeyler tutunulacak şeyler değilmiş, kendi içinde çürüyen bi odunmuş mesela o şeyler.. bunu, sonrasında öğrenmiş..

üç beş dalı da orda kaybetmiş.

Zehirlenmiş o zaman zarfında..

Zehirlendiğininde farkındaymış..

Zehirlenen kısımlarını atmış sonra, devam edebilmek için, ama gövdesi kalınlaşmış bu yüzden..

O yüzden, sonrasında tutunacak bişey aramadan, ayakta kalmayı öğrenir gibi olmuş..

Zaten, nasıl ayakta kalınacağını biliyormuş ama , güneş, hava, su, toprak olmadan asla bi bütün olmayacağınında farkındaymış..

Herşey paylaşarak güzelleşiyormuş hayatta ve artıyormuş yapraklarının sayısı..

Artan yapraklarım için uzak ama yakın olan herkese teşekkürü bir borç bilirim.

Beni üzen yakın dediğim insanlar için öncelikle kocaman “ ahh” etmeyi ihmal etmiyorum. “Görüp görebileceğiniz en büyük acıları çekersiniz inşallah..kalbiniz benimkinin onyüzbinmilyom katı sızım sızım sızlar umarım..”

Ama sizin sayenizde dökülen yapraklarımdan kendime gübre yapmayı öğrendim ben..bunun için ayrıca teşekkür ederim..

“Beni öldürmeyen şey, beni güçlendirir..”

Bu kimin sözü hatırlayamadım ama iki gündür, zihnimde dolaşmakta..

hayatıma giren herkese bu yüzden borçluyum, onlar olmasa "ben" dediğim über ve süper mahlukat var olamazdı..:)

p.s: ah be Karōshi' sen nelere kadirsin! yazdırdıklarına bak..

bu sefer gelen olmadı.. :P

Bi de NoMore Virgilius seni seviyorum, beni okuyan sevdiceğini de..

İyi ki vardınız..varsınız..

p.s: bi kişi daa var ama artık o blog yazmıyor..beni okuyupta bana bi işaret çakarsa, ben ona kırmızıdan bi yıldız çakarım..o da iyi ki var..
:)

ey kahpe kader, neden eski sevdiceğim level düşüyor ?

2011-05-28T23:06:00.000+03:00

bikaç gün öncesine kadar, sanırım bir hafta oldu, hayır sanmıyorum, evet bir hafta oldu.
ben, o, biz için, ikimiz adına, her zaman ki gibi iki kişilik üzülürken, gün be gün, tesadüfen karşılan bir durum ve gece sonrasında eski sevdiceğimin içinde bulunduğu durum ve şeraitleri düşününce, üzülüp ağlamayı bıraktım, ertesi gün..
onu görmek bana acayip iyi geldi..
bunu onunla da paylaştım.
cevap yazdı.

sonrasında olanı biteni ve içler acısı vaziyeti görünce (ortamdaki), sonrasında yine ağlaya ağlaya, kendi kendime okkalı bi "hımm" dedikten sonra- kiii yine bu durumu ben, onunla paylaşım.
içimde kalmasın diye diye..
benim içimde kalmadı.
o da, bi cevap yazmadı.

geçen zaman zarfında, kendime hiç yakıştıramadığım, kendimle bağdaştıramadığım şeyler**-de yaptım ben, izi bende durur ama sonrasında hep bi level üstüne atladım..(öyle sanıyorum)
yaşadıklarımı ,yaşadığım kişiler hariç kimse bilmez, kimse görmez, ben burda paylaşırım üstü kapalı..
benim bilmem yeterli neticede.
izi var derinden derinden, ben bunu nasıl yaptım diye diye canımı yakıyorum, düşünerek.
aklıma geldikçe yaptıklarım, dediklerim yüzünden kendi kendime de çileden çıkarım, ayrı..

ama o gün, o gün, keşke görmeseydim, keşke bilmeseydim! dedim.

eski sevdiğin adama saygı duymak istiyorsan, onunla bir daha görüşmeyeceksin!uzuncaa bir süre.
özellikle de onun arkadaş ortamında.
bunu bilir bunu söylerim..

görmen gereken zamanda ya da görüşmen gereken zamanda kader denilen kahpe şey, onu senin karşına ya da seni onu karşısına çıkarır ne de olsa..
eski duygular kumpir kıvamında, tadından yenmez sonrasında..
ama şimdi değil..
daha değil..

bi zamanlar çocuklarını doğurmayı düşündüğüm, hatta çok istediğim bi adam vardı, ama geçen hafta, "gördüğüm, o adam"* değildi.

ey kahpe kader, kendine göre, "o an", geçen hafta iseydi üzgünüm bu durum bende ters tepti..

*: ben bunun için bile ağlama potansiyeline sahibim..diyorum ya hep iki kişilik üzülüyorum diye..boşuna değil..
**:ne zaman, nerde nasıl karşıma çıkacaklar diye merak etmekteyims..du bakalıms..

hayat devam ediyo be cicoz.

demir ve demir eksikliği

2011-05-25T00:09:00.000+03:00

Hani yaşıyorsun ya, anı, günü, en geneli “zaman”ı,

Bir sürü insan giriyor çıkıyor hayatına, hepsi sende yer ediyor, kadın, erkek, çoluk çocuk, kedi, dondurma, tramvay, şarkı sözü vs ve vs..

Hepsi, kalbinde, kendinden demirden bir toz bırakıyor; paylaştıklarınla doğru orantılı..

Kimisindeki de demirden paslanmış bi bıçak, değiyor, canını yakıyor küçük bi çizik bile olsa da, sonra, sonra izi kalıyor.

his o his..

Bi süredir rot balansım kaymış vaziyette, sola çekiyorum ben.

Solak olmamdan kaynaklanan bişey değil, bunu gayet iyi biliyorum..

Hepsi o demir tozları ve bıçak izleri yüzünden.

Bıçak yaralarında demir tozları daha çok birikiyor, farkettim..

Bu kadar demir tozunu kendi bünyesinde biriktiren bir insan olarak, demir eksikliği tedavisi görmemi de esefle kınıyorum ayrı..

ilişkiler ve beklentiler bi de kodumun Fener'i!

2011-05-23T00:39:00.000+03:00

bugün, laf biten ilişkiler ve etkileri, onun sonrasında doğal olması gereken bi his olan mutsuzluğa gelmişken,
"mutluluğun sırrını ben çözdüm" dedi, gayet kendinden emin bi şekilde..."bilmek ister misin?" diye sordu;
"nedir" dedim, "senin çözdüğün? "
"beklentiler" dedi..
"bişey beklemeyeceksin.."
"hımm" dedim..

onun karşımda oturup, yemek yeme bahanesiyle bir araya gelmişken, benden bişey beklediğini bilirken; önümdeki biradan bir yudum daha aldım, boğaz manzarasına bakarak.
yemek sonrası, bi sürü muhabetten sonra, ben de ondan bişey beklememeye karar verdim..

p.s. şahsen benden bişeyler beklenilmesini isteyerek ve ben de bişeyler bekleyerek sevebilen bir insanım, gerçek mutluluğun paylaşımla artan olan birşey olduğuna inanıyorum..
başka türlü "iki"nin "bir" olması düşünülemez çünkü..

yemek esnasında, bi terasta, Fener'in şampiyon kutlamaları için havai fişekleri izlemek süper ambiyanstı ama ben yine yanlış yerde, yanlış adamlaydım.

sonrasında eski sevdiceğimi aradım, eve dönerken, havai fişeklerden mütevellit..bi de taksim, fener kutlaması falan korkunçtu.
kendime dondurma alıp, taksiyle eve geri döndüm..
eski sevdiceğim kendine sevgili yaptı sanırım, bana geri dönmedi çünkü..

p.s: yemek yediğim adam ince bi adamdı, fiziksel olarak olmasa da, eve bırakmayı teklif etti, ama motoruna binmeyi ne gözüm ne de götüm yedi açıkcası..

hayat geri gelir..

iki inatçı keçi bir gün bir köprüde karşılaşırlar

2011-05-17T18:58:00.000+03:00

Sevgili günlük,

bugün 14.08 de akrep burcunda dolunay gerçekleşti. Bende tesadüfen öğrendim, etkileri bünyede kendini göstermeye başladı. Bana bir sebep lazımdı, her zamanki gibi dolunaya topu attım, tuttu mu tutamadı mı bilmiyorum, zira dolunayda top gibi bişi.top işte.

Bugün gerçi biraz rahatsızım, aç karnına içtiğim soğuk biralardan sonra midemi üşütmem kaçınılmazdı, nitekim ben de kaçınamadım.

İki günlük rapor verdi, doktor, iki gün rahatım ama bende biraz suçluluk duygusu var..

nasıl olmasın var işte..

Bugünkü hastalık ve başka birkaç mühim etken yüzünden, o dış etkenler benim veletler oluyor, ben şehirdışına çıkamıyorum.

Oysaki kaç zamandır ben 19 ve 20 mayıs’ı bekliyordum.

Ve oysaki ben ne kadarda çok anne baba, kardesh özlemi içindeydim.

Hatta Sibel’i bile özledim, dün kardesh Sibel için “kare kesit “ tamlamasını kullandığından beri mıncık mıncık eziyet edesim var kerataya. Bi de tırnaklarını kesme vakti geldi çoktan onun, annem halıları tırtıklıyor diye ne çok kızıyordur şimdi ona, canım annem.

Sibel’in tırnaklarını evde bitek ben kesebiliyorum hala, biliyor musun?

Aklıma gelmişken şu geçirdiğim 9-10 aylık süreci, 2010 ağustostan 2011 mayısa kadar olan süreyi yaşamamayı diliyorum bir süredir, hatta bunun için Allah babaya dilekçe bile yazdım ama nereye göndereceğimi bilmediğimden elimde kaldı. Sanırım dilekçeyi okusa da işleme koymazdı. Çünkü öyle bir şey yok..gerçi o her şeyi biliyor..dilekçesizde olardı.

9-10 aylık yalnızlığa gebelik sürecimde başıma gelmeyen kalmadı yahu benim.

Sana yazmadım ama evde öteki defterlere yazdım bi ara.

Sonra ben bunları hatırlamak istemiyorum diye onlara da yazmayı bıraktım.

Sonra şarkıları keşfettim, bir bir, albümler, sesler vs..

Yeni adetim bu şekercim, yaşadığım olaylarla anlarla, bazen de kişilerle ilgili hep bir şarkı var aklımda..

Tesadüfen duyduğumda, kimisi mutlu ederken beni kimisi de suya düşmüş kedi gibi tüylerimi diken diken ediyor.

Demin o süreçle ilgili o şarkıların listesini yapayım dedim kendi kendime, sana da yazarım, sende de arşiv niteliğinde dursun.

“Yaparım” dedim ama şu 10 günlük süper hiper über yoğun günlerden sonra yapıcam, zira yapacak çok daha başka, bir sürü işim var.

Bugün bencillik üzerine laflarken belki de laflamazken, insanın kendi için bencil olması gerektiğine karar verdim ben ve kendim.

insanlar kendileri için bencil olmalılar. kendileri için.

Ben ve kendim demişken, ben ve kendimle ilgili çok şukela bişi yazmıştım onu da yazayım sana.

Yazacak çok şeyim var yine ama karnım acıktı benim.

Şimdilik hoşça kal.

Ama durrr bunu yazmadan edemeyeceğim..

Okuldaki veletlerden, 9.lardan panoya asmak üzere, bilmece bulmaca, resim gibi şeyler istedik, Hatçe Hoca ile. Benim sınıflardan saf Sametin yazdığı iki sayfalık bilmecelere bakıyorum, (hepsi o kadar fena ki arada bir yazarım aklıma geldikçe), sayfanın en altında ;

“Napolyon’un iki bacağı arasındaki kıllı şey nedir?” sorusunu görünce “hobareyyy” oldum, sonra İlhan’a okuttum, “bak bizimkilerden biri panoya asmak için ne getirmiş” diye.

İlhan’ ın yüzü süperdi okurken, onu izliyodum, nasıl tepki vereceğini bilemedi başta.yüzü çok komikti.

Güldük sonrasında.

Saf Samet kötü niyetli bir çocuk değil, pisliğine yazmamıştır, 11 ya da 12lerden olsa, her türlü pisliği bekleyebilirsiniz fekat bu öğrenci öyle bir velet değil. Sadece neyin ne olduğunu ayrımsayamayacak kadar saf bi çocuk..küçük bi de.

Dosya kağıdının altını kestim, kalanları panoya asmak için, yarın öbür gün “Samet’e de “hiç öyle bilmeceler okul panosuna asılır mı Samet?” diyeceğim.

p.s: bilmecenin cevabı, ATI.. siz ne sanmıştınız? :P

p.s: sanırım dolunayın duygusal etkisinden çıktım, yazınca.

hobarey..

altı

2011-05-15T22:48:00.000+03:00

İzleyin:

Bazen 4x4

2011-05-13T23:58:00.001+03:00

p.s: bağırdığımda beni duyabilen birilerinin olduğunu keşfettim.
mutluyums.

:)

ne garip

2011-05-12T23:00:00.000+03:00

''zamanla her şey geçip gider, gider uzaklara/ tutkular ve sesler unutulur...''

Leo Ferre

pembe mutlu ve pembo

2011-05-11T23:36:00.000+03:00

bugün Pembe Mutlu'nun pembe geceliğinden söz etmek istiyordum ama geç olmuş uykum geldi.
Yarın hatırlarsam eğer size, bir basket birde Pembo'nun potaya sıçrayışından da bahsedebilirim..

p.s: yok ben alkol falan almadım.
dr. dayadı gene antibiyotiği, yan etkisi olabiler..
bi de başım ağrıyo ki sormayın..o da yan etkisiymiş.

bu ne yaman çelişki annem

2011-05-10T22:46:00.000+03:00

dokuz aydır yalnızlığa gebeydim, dün doğurdum.
artık yalnız değilim..

hobarey..
:)

ister olsun ister olmasın

2011-05-08T23:11:00.000+03:00

altı bazen üçten önce geliyor. altı üstü üç canım..

2011-05-08T13:52:00.000+03:00

--) Erkekliğin yüzde doksan dokuzu kaçmaktır.

-) Ama sen erkek değilsin ki?

--) Yanılıyorsun, ben bir süredir erkeğim..

Ve Mathy, pıtı pıtı yürümeye devam eder.

O değilde birader, ben tüm gece rüyamda asansörle bi altıya çıktım bi üçe indim.. üçten çıkmaya çalıştım, kapı açılmadı her seferinde, binadan dışarıya çıkmaya çalıştıkca hep altıda buldum kendimi. Tam üçe gelmişken hooop yine altı..

bomboş bir bina, güzel bina ama tadilat falan yapılıyo, aydınlık her yer..altıydı, üçtü derken çıkamadım gitti binadan .altı da kötü adamlarda vardı, action yaşıcaktım, film çevircektim sanırım ama uyandım..

Asıl güzel olan şey ne biliyor musun? rüyamdaki yükseklik korkumu yenmişim ben, naberr? normalde hep asansöre bindiğimde yere kapaklanırdım, korkudan, etrafı açık olurdu asansörün..bu seferki bildiğin asansördü. artık düğmelere kendim basabiliyorum.. yaşasın..

ama neden hep altı, onu hala bilmiyorum.

Geldi bahar ayları, gevşer gönül yayları, ister altıdan çık, ister üçten, erkekliğin yüzde doksan dokuzu kaçmaktır. Kaçarım. Kaçarı yok. Ve evet ben bir süredir erkeğim.

http://www.skydiveefes.com/ uçurur

2011-05-04T22:43:00.000+03:00

aşağıdaki adresi daha önce ziyaret ettiniz mi bilmem, ama bi ziyaret edin derim..
http://www.skydiveefes.com/

yaz tatiline az kalmışken, yaklaşık 2 ay kadar, benim tatil planları netleşmeye başladı bi süredir.
üç beş gün Efes'te olup yeniden skydiving yapacak olmamın haklı gurur ve mutluluğunu sizlerlen neşeylen paylaşırım efem..

Yaşasın 1 Mayıs

2011-05-01T23:29:00.000+03:00

sabah öylece kalakalmış elbise yığınlarının arasında kahvaltı yaptım..
kıyafetlerin üstüne basa basa geçtim gittim mutfağa..
çokta keyif aldım..

kalakalmışlık, üstüne basa basa geçirilebiliyormuş..
gün ışığı gören kıyafetlerde sevmediğim bi eskimişlik, eski kokusu.. şimdi hepsi yan oda da yıkanmayı bekliyor..

bugün, evde çok güzel bir bayram günü geçirdim, "hadi şuraya gel" diye gelen telefonlara içim gide gide yine de aldırmadan..
evde kalabildiğim tek günüm ne de olsa..
haftaya hazırlık, yarına hazırlık, bana yeni gelen bahara hazırlık..
oh mis...

bütün gün, yarım kalan işlerimi tamamladım, kendi kendime çok güzel eğlendim, eğlendim de, akşam koltuğa uzanmış behzat ç.yi izlerken "yalnızlık bazen çok sıkıcı" diye not düştüm kendime..

behzat ç. izlemeye bugün başladım ben.. dizi kültürü olan bi insan değilim, devam arzeden şeyleri pek sevmem..unutuyorum çünkü sonrasında.. neyse..haftaya umarım unutmam..
pazar behzat ç. günü.
olsun mu olsun..

p.s: demin tırnaklarıma kardesh'ten aşırdığım ojeyi sürdüm, gözü önünde ojeyi çalarken ki söylenişi geldi aklıma, çok eğlendim..
kaavyede gezinen parmaklarım üzerinde karseh ojesi, onların parıldamasını görünce yüzümdeki muzır gülüş..
bu günün mutluluğu da bu şekerim..